ANAPILAKSIS

KAMOTE

2012-02-02T00:37:00.000-08:00

Kamoteng kahoy na umeere
Isang ahas na pumepeke
Parang asong me beke
Sipsip uhog para sa bente

Kamoteng kahoy na bugok
Balat ay itim at bulok
Mundo mo itong sulok
Pag labas san ka sasalok

Kamoteng kahoy na bulag
Humanda ka sa ngarag
Bat di mo ipagpag
Ang utak mong bangag

Kamoteng kahoy na umeere
Tingin sa likod, garote
Talisod ka sa may palengke
Tingin sa taas, butete

AFTER

2012-01-25T08:23:00.000-08:00

Every second I wonder
Why you're my cancer
Vast rains in summer
Crumbling avalancheafter

Seizing the laughter
Freezes the chapter
I am the captor
Of ever after

But I dream thunder
Cant be forever
Wont be a sinner
Bound to time after

Find the crater
In my equator
Hire me a freighter
Not turning after

Hope I free her
Just read thisletter
Give back to sender
If unchained after

ALMOST

2011-12-30T09:36:00.000-08:00

Im looking at you only through the screen

I see your invigorating smiles with him

Your eyes, your hair, your heart within

Your sweet scent and brightly fair skin

I see her through the wall

Breaking apart not a stone’s throw at all

Hands opened, it is a high fall

Fire above and over, I kneel and crawl

The nights that we sleep tight

I stay up coz you linger in my sight

I dream carelessly, shiver I might

The slower I breathe the longer the night

I stare at her with my eyes closed

She takes me away coast to coast

Her mannerisms are addicting most

We were, at a different star, almost

SEVEN

2011-07-19T21:06:00.000-07:00

Clever eyes trying to hold

Melting specks of time and old

Try and pursue I was told

It seems crazy and too bold

Saw a diff’rent kind of gray

Never closing, gazing stay

When mars fell, no angels play

Dark flowers become astray

Summoning faces of you

Changing sights of penchant hue

Filtering my world of blue

Harness the beauty of few

Sudden halting near the cliff

Silent sounds, elating riff

Clasping hands and pupils stiff

Her intoxicating whiff

Lurking seas of boundless smiles

With him holding you, time flies

Rails and tracks she races miles

Tripping the rills of holy aisles

It cuts when im fast asleep

It dries my throat into deep

Puts my soul to endless weep

Scathes my heart and pair of lips

Blind casting is she aware

Burning pits of bursting stare

Clinching buss Im not to dare

In distance, bepaint her hair

Transcendence (in space and time)

2011-07-13T21:29:00.000-07:00

when I feel you, I remember the sun

blindingly gazing at its greatness, hurting at some

shivering off the coldness, embracing the light

soaring through the ages, lifting, emerging with calm

when I look at you, I see the moon

shining amidst the darkness of my mind

I tried to be near you, you spoke so gently

touched me softly, you just can't be mine.

falling stars and comets cram

for a second, a million, or for eons at a glance

shifting between cycles, returning back when time began

breathing slowly, a brief lifetime of trance

hear me whisper for a minute

we may lose our time

and before you take your eyes away

stare at me for the last time

Hindi pwede.

2011-05-09T08:28:00.000-07:00

Sumanib na naman ang kahibangan

Kailangan tutulan ang katawan

Parang kumunoy na nag-iintay

Parang butiking biglang sisibat

Linawan ang pagsusulat

Kakabig ang bibig

Mata'y iiwas sa silaw

Hindi lalapit

Hindi kakapit

Malalanding singit

Hindi magtatagpo sa pagsisilbi

Ikaw ang iiwasang matindi

O dadausdos paminsan minsan

baka naman pagtakhan

papagutom ngunit mayamaya

kakalam ang tiyan

para kong senglot

mas gago pa sa engot

bakit kasi ganun?

Puting Bulaklak

2011-05-08T09:21:00.001-07:00

Pinipilit kong alisin ang mukha mo

sa bawat pagsilip ng araw

sa aking mga mata

Pinipilit kong hindi banggitin

ang pangalan mong humahalimuyak

sa aking pag-iisip

Pinipilit kong pumasok na hindi hinihintay

kung kailan magsasalubong

ang ating mga paningin.

Pinipilit kong hindi kita kausapin

mag-asal aso at bigyan ka

ng halaga.

Hindi ko kaya.

Kung sana'y nagkakilala tayo

sa ibang panahon, at mundo

Kung sana'y malaya tayo

Kung magkikita lamang tayo sa ating mga panaginip

Kung maririnig mo lang na lagi kitang iniisip

Kung malalaman mo lang na ikaw ay natatangi.

Para mailabas na ang sumpak sa dibdib...

Ikaw ang puting bulaklak na aking sasambahin.

Ang isinisigaw ng damdamin.

Paano mawawala ang baliw na paghanga ko sa iyo?

Kailangan kong lumayo sa iyo.

Kinang

2011-03-27T08:30:00.000-07:00

Kailangang ilabas itong nararamdaman kahit sa papel man lang

Kung saan man may pinaghuhugutang sikretong tulad nito

Kalauna'y dapat iniiwan at maging santo

Kasama ng pag-akyat ng tala sa madilim na langit

Kaibuturan ng pag-iisip ay hinahadlangan ng pagsusuri

Kinatatakutan na sumasagi-sagi sa paningin ang kaba ng dibdib

Kabaliwan kung seseryosohin at bibigyang pansin

Katanungan kung sa ibang oras at mundo nagtagpo

Kakalimutan ko na lang

Kinang - ina.

INGAY NG BUHAY

2011-01-01T09:46:00.000-08:00

Nakakabingi...

pagaspas ng mabibilis na pakpak ng mga bubuyog

ang tusong sitsit ng ahas

ang tagaktak ng ulan sa yerong nabubulok kasama na ang dagundong ng kulog

paghampas ng matatangal na yero sa kahoy

ang unti-unting pagluwag ng pako sa alulod

Napakaingay...

huni ng gamit na bentilador

ang paglusot ng hangin sa mga bakal nitong takip takip na tadtad ng malagubat na alikabok

ang papalit-palit na tampisaw ng telebisyon at ang pagod na pitik

kaway ng mga dahon na sumasabay sa hatak ng hangin

ang garalgal ng jeepney at tricycle sa malutong na lubak ng mga daan

Ang ingay ng higanteng eroplano sa taas na panandaliang nagiging tunog ng blankong isip ng mga tupang nakamasid sa espasyo ng kamalayan

Ang sigaw ng mga kababayang umaanod na lang sa hirap ng buhay

Ang tibok ng mga puso na pilit na lumalaban sa hinagpis ng init ng dusa

Maingay ang utak ko.

sa gitna nito, ikaw ang balanse sa ingay ng mundo

ikaw ang boses ang aking pag-idlip

ikaw ang kapayapaan na bumubulong

ikaw na nawala na

ngunit lumulutang-lutang sa paligid

ang walang kamatayang pag-ibig

lumiliit sa pagkabingi

Sumpa

2010-07-13T09:02:00.000-07:00

Medyo namahinga ako sa pagsusulat

Sapagkat lubog ako sa unos sa loob ng hospital

Bawat segundo ay ramdam

Taas baba ang anino at araw.

Parang sumasali sa frat

ang residency training dito sa unibersidad

na minsa'y nasa ilalim ng baha

at ako'y nasa kailaliman ng sumpa.

GS 415

2010-02-20T06:01:00.000-08:00

lumalakad na parang prinsesa

suot ang puting uniform na bagong plantsa

puting laso sa buhok mong makintab

mata at puso umaalab

pahawak-hawak

pangiti-ngiti

patingin-tingin

sisilip na lang mukhang libro

para masilayan ang mga matang kumikinang

pipikit na lamang ako

sapagkat ikaw ang pangarap ko

patext-text

pakain-kain

palakad-lakad

hihintayin na lang ang larawan sa mukhang libro

para masilip ang ngiting sumasamo

at matang parang sumasalok

ng ngiti at saya galing sa akin

Kaguluhan

2009-09-20T10:18:00.000-07:00

Sumuka sa huni ng binibini

Pasirkong lagpak sa palapag

Sumambulat ang kahibangan

Panahon na di mababalikan

Tumimpla sa daloy ng balon

Panibugho ni Adan sa Diyos

Pisil ng hayop sa kalamnan

Ang sugat na kinamuhian

Patago sa init ng araw

Umaalpas sa lamig ng bituin

Idlip na animo'y bangungot

Sumisilip ng walang lintik

Ang talbog ng dibdib

nananaginip at nagmimithi

Ang mga sinaunang sarap

Makamtan muli

Lumabas sa unos

Sa kaulapang maliwanag

Pagpigil ng ngiti

Lumipad ng tuluyan

Umaagos ang ginto

Humihiyaw ang sirena

Tingin sa mga nakausad

Matatahimik na

Ang Mga Tao sa Layb (part 3)

2009-09-11T10:08:00.000-07:00

basahin ang part 1

basahin ang part 2

Nilapit ko ang libro sa aking humahabang ilong. Ginalaw ko ang aking leeg, paikot na pakanan, paikot na pakaliwa habang hawak ang libro sa kaliwang kamay, sinilip ang ilalim ng mga mesa sa tabi, baka nagtatago ang may-ari.

Tiningnan ko ang libro. Nakabalot sa isang espesyal na kulay, lila. Natibo ako ng mga maliliit at malalambot na balahibo na tekstura ng balot. Imbis na makasugat ito ay nagbibigay kiliti sa aking mga daliring pilit kumakapit.

Huminga ulit, ngayon ay malalim. Ang kanyang halimuyak...ay parang isang nagtatagong hardin sa likod ng isang mansyon, mabigat ang hangin, maaamoy ang simoy ng mga nagkalat na bulaklak, ang maligamgam na init ng iyak ng umaga, ang pagaspas ng mga tangkay ng puno habang sumasagi ang malambot na hangin, ang mga damong tila kumakalabit sa paa at ang hamog na dahang-dahang kinukulayan ang kapaligiran.

“Sino kaya may-ari nito? At sinong tao ang gagamit ng cover na ganito?”

Binuksan ko ang libro, ang unang pahina...libro ng Anatomiya. May nakasulat na “A.C.” sa ibabang bahagi ng unang pahina, bandang kanan.

Binalik ko ang libro dahil para bang nagdilim at nagkaron ng maitim na ulap sa kisame ng silid-aklatan. Umulan ng malakas. Tinamaan ako ng kidlat.

“May pagsusulit pa ko, ano ba tong ginagawa ko?!”

Ibinalik uli ang itim ng aking mga mata sa sariling kong libro. Ipinatong ang mga braso sa mesa at sumalubong ang mga kilay.

Hindi naglaon, naramdaman kong may nakatingin sa akin, sa may gawing kanan, lumingon ako at nakita ko ang kaklase kong si Yam. Tinungo niya ang kanyang ulo na para bang sumasang-ayon sa pagpapakitang gilas ko sa aking salbaheng amo na libro.

“Baka nakita niya kong inaamoy-amoy ko yung wirdong libro.”

Binigyang-pansin ko uli ang librong tangan ng magulo kong isip. Nang maisip kong humiwalay sa ulirat at palitan ang mga pahina sa aking paningin, nilingon ko uli si Yam. Ang ulo, nakapatong sa braso at ang kanyang braso nakaladlad sa mesa. Nakasalumpak ang kanyang katawan sa lamesa. Sinasamba niya ang Diyosa ng Kaantukan.

Kinuha ko uli ang lilang libro at napansin kong may punit na papel na nakasingit na maaaring magsilbing marka sa isang pahina na di pa natatapos na basahin. Binuklat ko ang libro sa marka ng papel na punit.

Ang punit na papel ay tila may tulang nakasulat, at ang pahinang pinagsingitan ng nasabing papel...

...ilustrasyon ng ari ng babae at lalaki...

Ang Mga Tao sa Layb (part 2)

2009-09-09T07:50:00.001-07:00

(basahin muna ang part 1)

Inalis ko ang upuan sa pagkakabit nito sa mesa. Pinili ko ang pang-isahang mesa ngunit konektado sa lima pang mesa sa tabi nito. Ang mesa na may tatlong harang para sa gagamit. Isa sa kaliwa, isa sa kanan at isa sa harapan. Ginawa ito para hindi masayang ang oras sa pakikipagtinginan sa taong nasa harapan.

Kinabig ko pa ang upuan. Naglabas ang sahig ng isang iyak na para bang kinahig ng matalas na paa ng upuan ang tiyan nito. Tumingin ako sa paligid. Walang tumingin maliban sa babaing nakaupo sa gitna na nangongolekta ng ID para sa mga taong nananabik na pumapasok sa espesyal na seksyon ng silid-aklatan.

Baka ilusyon lang ang mga ibang tao at sa totoo’y kami lamang dalawa ang tao sa layb.

“Kalokohan.”

Umupo na ako. Nilapag ko ang dalang libro at bag, pati na rin ang pabigat sa aking dibdib, bumuntong-hinga...mabigat pa rin.

Binuksan ko ang papel na nakabalunbon sa isang matigas papel na may plastic na ‘di hamak na mas malaki sa isang normal na kwaderno. Dinampi ko ng marahan ang mga pahina, naramdaman ko ang mga maliliit na aligasgas ng mga letra at salita na masusing nakaimprenta rito. Tiningnan, binasa, sinipat ang mga letra, salita at pangungusap. Nilagay ko ang dalawang hintuturo sa gilid ng aking noo upang sumuot at maitatak ang aking mga binabasa sa aking utak. Pumikit pa ko upang umikot-ikot sa aking ulo ang mga tinatandaan. Sumasabay na rin ang mga labi ko na para bang bumabanggit ng orasyon o kulam para sa isang kaaway.

Nang bigla kong maisipan na gumawi ng tingin sa katabi kong mesa sa kaliwa. May nakita akong libro na para bang naiwan o iniwan ng may-ari .

Kinuha ko ang libro...may mahiwagang halimuyak na biglang nahinga ko. Ako ay napangiti...babae ang may-ari ng librong ito.

Ang Mga Tao sa Layb (part 1)

2009-09-08T02:40:00.000-07:00

Pumunta ako sa silid-aklatan, isang lungga ng mga maiingay na utak sa gitna ng nakakabinging kapayapaan. Maraming bubwit na nakaupo. Marami ang nagsisipatan. Marami ang nagtitinginan. May hindi mapakali. Mayroon naming nagprapraning-praningan.

Nakakasilaw ang liwanag na padalos-dalos na tumatama sa ibabaw ng mesa at sa mga sulok ng kisame. Sa gawing kanan ay ang mga higanteng bintana na nakukulayan ng mga luntiang dahon ng mga punong matatanaw sa labas.

Ang mga tao, nakaupo, umuupo, iba’y tumatayo. Ang kanilang mga mukha ay guhit ng isang larawang punung-puno ng anino at tila mabigat ang mga dala. Ang iba ay nakatuon sa kawalan, nakatunganga, blanko, at tila ba nasa ibang oras at hinigop ang kanilang pag-iisip ng isang namatay na araw sa kalawakan. Ang ilan naman ay nagpapakahenyo at na-eenganyo sa paulit-ulit na pagbasa, pagsambit sa isip, at pagtungo sa pagpayag nilang lamunin ng impormasyon ang kanilang buhay.

Uupo ako sa may dulo kung saan lamok at langaw lang ang nais umokupa ng nasabing espasyo.

“Bakit nga ba ayaw ko sa maraming tao? Hindi naman nila alam ang pangalan ko? Baka sila mag-ingay?"

Baka ang sabik ko ay biglang mamatay, ‘di magtagal ay lilipat din ng lugar kung saan walang lamay o makipagharapan sa isang mayumi, at mag-isip ng madumi.

Kalimutan muna ang lahat at may haharapin pang kinatatakutang mahabang pagsusulit na palapit.

Kaya pumunta ako sa dulo, hawak-hawak ang isang elepanteng libro. Ang nilalaman ay hindi ko maitanim sa aking ulo.

What is the difference between Tagalog and Filipino?

2009-09-07T02:22:00.000-07:00

Tagalog used to be the National Language of the Philippines. Its existence can be traced back from the pre-Spanish Era. Tagalog is an olden language. Rajah Sulaiman was the Datu of the Tagalog Kingdom before it was forcefully taken by the Spaniards in the 15th century. The Tagalog people are the people who lived near the Ilog Pasig, hence, the term "Tagalog", which is a contracted word of "taga-Ilog".

The Tagalog alphabet is also known as the "abakada" which is comprised of the following letters:

A B K D E G H I L M N NG S T U W Y

Pronounced as: A BA KA DA EH GA HA I LA MA NA NGA PA RA SA TA U WA YA

The Congress changed the National Language to Filipino in order to unify our divided native tongues, because aside from the Tagalog Language, the Philippines also has other languages/dialects such as Cebuano, Ilonggo, Ilocano, Bicolano, Kapampangan etc.

Although the Filipino Language is mostly based on Tagalog, it offers "direct adaptation" of words or what we call transliteration. For example, the english word "dictionary", when translated to Tagalog, it is "talatinigan". But the Filipino Language gives us more freedom and ease hence the word "diksyunaryo". Other examples are: "airplane = eroplano", "television = telebisyon", "computer = kompyuter", "action = aksyon", "doctor = doktor/duktor", "magazine = magasin", "text = teksto", "context = konteksto".

The Filipino alphabet is comprised of these letters:

A B C D E F G H I J K L M N "ENYE" NG O P Q R S T U V W X Y Z

Therefore, English words can be easily adapted to a Filipino word like cellphone, DVD player, or even the word "polo", "brief", "picture" and "camera".

Although it is the basis of the Filipino Language, Tagalog is more of the national language of the past. The Filipino Language is essentially the Tagalog Language but branding our national language as Filipino is a leeway for adapting words from other native languages such as the word pangga, English words, and words that are closely associated to technology and modern terminologies such as the word "internet". By this process, they can be included in our day to day vocabulary.

The Filipino Language was created or renamed to promote unity and equality among the native languages in the Philippines. It also gave the Filipinos the capability to adapt English words. Therefore these two, Filipino and Tagalog are two different entities, and we should be reminded that Filipino is our National Language.

But why is the Tagalog Language known across our country and not the Bisaya or the other native languages? Majority of non-Filipinos are accustomed to say that the national language of the Filipinos is Tagalog, why?

Rampant usage of Tagalog in our media?

Or was it because ever since the Spanish Era, Manila (where the taga-ilog or tagalog people resides) was the capital of the trade and industry that is why Tagalog flourished over the nation?

Is it the predisposition of our previous lawmakers to make Tagalog the National Language, hence, Tagalog was a required subject to learn?

The 8 rays of the sun in our Philippine flag symbolizes the first 8 provinces who declared revolt against the Spaniards namely; Manila, Cavite, Bulacan, Pampanga, Nueva Ecija, Bataan, Laguna, and Batangas. All of them except Pampanga (not sure about Bataan) are Tagalog-speaking provinces. Was it because of them?

But even the symbolism of our sun in our flag is confusing, the sun allegedly symbolized the Hispanicity of our race.

Amidst these queries, let me assert again that Filipino is the National Language of the Philippines.

Sinagtala

2009-09-06T08:47:00.000-07:00

Parang asong buwang na nakaalpas

Sa abusong bato na marahas

At ngayon patungo na sa kolehiyo

'Sang bultong bagahe ang hatak ko

Sa sinagtala ang aking dormitoryo

Sa bagong bintana ng mundo ko

Namasid kang naglalakad sa ulap

Sa ating mata tayo'y nag-usap

Pinakilala ka ng kasama ko

Gradweyting sa devcom na kurso

Ako freshman sa kursong bio

Hindi ba tila nagmamadali ako

Sa isang inuman tayo nagkasipatan

Ang lambanog na asul ay ubus-ubusan

Kuwentuhan sa dilim ng lalim ng gabi

Natapos ang drama sa simbang-gabi

Sa unang sulyap sa bandang kinagisnan

Sumingit sa pila ikaw ang pumaraan

Sa unang dinig ng ingay at himig

Langit ang tabi habang El Bimbo'y tuminig

Salamat sa alaala binibining maganda

Bagong sibol pa lang ako, ika'y paalis na

Maging mabait sana ang tadhana sa iyo

Ang unang lumagi sa aking dormitoryo

Wala ng mas gaganda rito

2009-08-24T01:22:00.000-07:00

Sa piling mo ako ay lumigaya

Isang damdaming hindi makuha kung wala ka

Sa yakap mo

Dama ko ang init

Ang sabik ng pag-ibig nating pilit

Pinagkakasya kahit nakapiit

Ikaw ang dahilan kung bakit ako narito

Ikaw ang rason ng pag-ikot ng aking mundo

Tinititigan ka habang nanaginip

Magkaisa ang mundo at langit

Sa patak ng ulan ikaw ang nag-iisang ilaw

Sa dausdos ng tubig hindi tayo bibitaw

Wala ng sasarap dito

Ikaw ang gusto ko

Ikaw ang pangarap ko

Ikaw ang nasa puso ko

Humihinga dahil sa iyo

Umiiyak para sa iyo

Nabubuhay para ibigin mo

Wala ng mas gaganda rito

Kondo

2009-08-14T13:55:00.000-07:00

sumisilip-silip

sa LCDng mainit

maingay na ang hard drive

information overdrive

naghihintay sa 26th floor

ang tagal ng elevator

ang sliding door

express to groundfloor

pugaykamay si Mr. Bean

sweater ng mga praning

yuppies on the go

classy as they come and go

daming seksing babae

strapless, backless, flawless

super short shorts, sleeveless

sale nga pala 50% less

yosi sa tabi

gimik sa bar

cute korean gals

crowding the store

tambay sa el pueblo

kain sa tiende

labas ng todo

walang iniintindi

Bula

2009-07-20T07:32:00.001-07:00

kusang mababalisa
ang mga kalbong puro lisa
taimtim na mata ng pusa
bibigti ng kusa

pilit na maiipit
sampayan at sipit
makukulit na pinipilit
ang kandilang kapit

yakap ang unan
sakit ng kalamnan
padyak ng sagwan
putik ng sinapupunan

andito't sumasanla
tila pinupunla
bayani ng madla
nawala parang bula

Hayskul Crash circa 1997

2009-07-07T00:31:00.000-07:00

Nakatingin sa blackboard pretending not to be bored.

Nakikinig sa teacher, ayaw mabato ng eraser.
Sa gilid ng mata maykung anong linta, una'y di inalintana.
Ba't ko papansinin?
Ba't ko aasamin?
Ba't ko pag-aaksayahan ng panahon?
This lecture is more important come on.
Ngunit mapusok ang sinumang nasa sulok.
Lintik kung makatitig, bagsik sa kilig.
Gumawi sa may kaliwa, doon sa bintana
Anak ng palaka, ang long time crush ko mukang may tama

Sa akin
Seryoso di ako mahangin
Itapon mo man sa bangin.
Nakatingin siya sa akin.
Yes panahon ko na.
Sa wakas ako'y napuna.
Gagawa ako ng tula
para sa kanya.

Namalik-mata, parang may kaba.
Baka di ako ang asinta.
Tumingin sa kanan at sa kaliwa.
Baka sa labas,
wala namang ibang bakas
ng kalalakihan o ng ibang kausap,
tumingin ng pabalik like "what's up?"
Nagtitigan kami ng walang imi, parang tinginang romeo and juliet ang sumasapi
Ilang segundo rin tumigil ang oras.
Ang paligid animo'y nanigas
Titig niya kanyang inalis, laway napanis.
Ang long time crush ko mukang may tama

Sa akin
Seryoso di ako mahangin.
Itapon mo man sa bangin.
Nainlab siya sa akin.
Yes panahon ko na.
Sa wakas ako'y napuna.
Gagawa ako ng tula
para sa kanya.

Next quarter kami'y magkatabi. ang ganda at pula ng kanyang labi.
Ang sarap kasama parang panaginip.
'Pag kami'y magkasama wala sa vocabulary ang inip.
Ang hindi ko alam at 'di ko inaasam,
may bf na siya sa ibang section, bakit 'di niya minention?
pero ok lang basta katitigan ko siya at alam kong may pagtingin siya.
Hanggang isang araw may phone-in question siya.
Ano raw ba kami talaga. di ako makasagot sa kaba.
Di niya alam, nakadukdok nanay ko,
di ako makaimi lintik na bahay 'to.
Sayang pinalagpas ko ang kamay niya

sa akin
Hindi pa uso cordless sa amin.
Tinapon ko lang sa hangin.
Nagalit siya sa akin.
Friends na lamang na-
punta ang crush kong si _____
Gumawa ako ng tula
para sa kanya.

Tambay

2009-06-30T10:27:00.000-07:00

Ang isip pumapatak sa kalituhan

Bawa't segundo'y hinihintay

Nais palayain ang sarili ng marahan

Bumalik sa nakaraang tunay

Blanko ang naturang pag-iisip

Umiiwas sa mundong kinagisnan

Walang adhikain kundi sumilip

Lustayin ang oras ng walang malay

Sirain ang oras sa pag-idlip

Hanggang ngalay ay sumapit

Lakad sa kalye muka'y takip

Kalam ng sikmura'y lumalapit

Nagugunaw na ang Mundo

2009-06-29T09:20:00.000-07:00

hinahabol

hinhabol ng hinga

sumisikip

sumisikip ang dibdib

lumulubog

lumulubog sa tubig

Sa kailaliman

kailaiman ng mundo

walang matapakan

walang mahawakan

hindi na kayang isalba

pagkat nagugunaw ...

nagugunaw na ang mundo

nadadapa

nadadapa sa putik

umaagos

umaagos ang dugo

lumilipad

lumilipad sa ulan

nasisindak

nasisindak sa iyo...

Atim

2009-06-19T17:25:00.000-07:00

Isang pangarap na animo’y isang matayog na bituin
Kumikislap na mag-isa sa isang tanawing may isang libong araw
Kagustuhan ko mang tumitig at maabot ang langit
Hindi ko maaaninag at animo’y nabubulag

Naluluha at natutunaw sa pagpipilit na lumaya
Sa kaputikang dala ng aking lahi
Gusto kong alpasan ang mga karayom na nakaukit sa aking katawan
Kalagan ang mga kadenang nagpapahirap sa bawat yapak

Tanggalin ang koronang nagpapayuko sa bawat pagtingin
Ang kapang sumasapaw sa lahat ng aking galaw
Palayain ang sarili sa kawalan
Tumakbo sa daang walang hangganan

Akyatin ang matarik na talampas
At sa pinakahuling sandali ng aking pagtalon sa bituin
Ito pala’y lubog sa karagatan na pula
Kumukulo, umuusok at walang hanggan

Ako’y nalulunod sa sariling kanaisan
Pinapatay ang katawan
At sa sandali ng pagsagap ng hininga
Isang kaparasuhang tangan

Hindi alam ang gagawin
Languyin na lamang
Baka may lupa sa walang hanggan
Ngunit sa bawat pagsagwan ng aking katawan

Tila may balyenang dala sa likod
Ang balat ay gawa sa rehas ng impyerno
Pareho ng pupuntahan ngunit pinapatay ako sa bawat saglit
Pinupugutan ng hininga sa bawat sandali

Pahingi ng medisina

Adik

2009-06-14T03:43:00.000-07:00

Hindi makaalpas sa sariling piitan
Animo’y isang sawa sa katawan
Ngunit kung lalapitan
Ay isang dagok sa kaibuturan

Hindi na lalaya sa mga pangarap
Nahulma sa gitna ng kabataan at katarantaduhan
Sumusuot sa bawat dilim ng pag aari
Ang sawang gahaman

Naghuhukay ng sariling lamay
Sa bagal ng galaw ng buhay
Masisira ang mga lahi
Titigil at ikakamuhi
Iniisip sa kawalan
Ang mga pantasyang lumulutang
Napapapikit sa saya
Pagkamulat ay masagwa

Kailan maaatim ang kaginhawaan
Alam ko rin ang sagot sa katanungan
Maaaring bukas masimulan
Ang pagtigil sa sariling kalamnan

Ako ay para sa Pilipinas, hindi sa Con-Ass

2009-06-09T08:17:00.000-07:00

di ako papayag sa pambabastos sa ating konstitusyon

ng mga naghahari-hariang sawa sa pulitika

di ako papayag sa pagdumi sa ating bastiyon

ng kalayaan, karapatan at simbolo ng ating kultura

huwag tratuhin ang masa bilang indiyo ng mga kastila

huwag asamin ang kapangyarihan na ibinigay ng bayan

huwag gawing bulag ang mga matang tuon sa bandila

huwag maging balakid sa pagsulong ng kapayapaan

bakit kayo gahaman sa pusisyon, korupsyon at pera

hindi niyo ba nakikita ang kalagayan ng Pilipinas at kanyang masa

hindi niyo ba nasisilayan ang bagsak nating statura

bakit hindi na lang ilagak ang oras sa kabutihan ng bansa

hindi ngayon ang panahon para sa con-ass

ngayon ang panahon para sa pag-aaklas

ng malayang pagsusulat sa mga hinaras

mahalin ang kulay ng bandila ng Pilipinas

Ba't 'di ka na lang tumula?

2009-06-08T22:19:00.000-07:00

Ba't di ka na lang tumula gamit ang mga salita

Ipagkalat ang damdamin kumausap sa wala

Ingles o Tagalog maaaring mababaw o malalim

Pumikit at hayaang ang puso't isip ang umamin

Ritmikong pagsusulat hindi inaalintana

Irregulat man, apatan, tatluhang linyahan

Pulitikal, kultura o anong kabalbalan

Kahit anong istilo hindi kailangang klaro ang laman

Mahalaga'y maisulat kung ano ang nasa abog

Matinding sikat ng nakakasilaw na araw, sa gabi'y lulubog

Galit ang ulap, umiiyak at sumabog, yero'y kumakalampog

Bumalikwas sa double deck, tumayo't uloy naumpog

Kesa mambastos, cyberbully o mang-flames

Bullying around using your anonymous planes

Or if not pretending you are smart, made up of manly shame

Rallying with your online blog friends proud to be ashamed

Ba't di ka na lang tumula gamit ang mga salita

Ala Gat Jose Rizal, sandata ng mga makakata

Umiibig, nananaginip, nagdarasal, nagwawala

Kesa ipagkalat kung ano ang isusuot sa tunggaan mamaya

Pangalawang Bato

2009-06-04T02:32:00.000-07:00

Inilarawan ng sarili ang aking bato
Umikot at tumungo ka sa bintana
Lagyan ng papel na itim ang likod nito
Nang makita mo ang maliit mong mundo

Nakapalibot sa mga panaginip na bato
Sa mga pag-asang lunod sa putik
Isang malaking dahon ng tinangay ng hangin
Hindi na makikita mapakailan pa man

Maglalaho, mawawala sa sanlibutan
Katulad ng aking pananampalataya
Sa pagmamanman sa mundo
Na lahat ay nakakapagod

At sadyang puro kapangitan at angas
Isang paglulustay ng oras at panahon
Ang manatili sa mundo sa batong to
Sapagkat inis at galit ang bumubuhay sa utak mo

Sadyang maikli at maliit ang ulo mo
Init na galing sa yelo
Ay marahang umiipis sa iyong puso
Ngunit di ka rin masisi

Sapagkat ikaw ay nadiktahan
Ng mga puwersang di mo namamalayan
Lahat ng pangyayari ay may mga tenga
May mga lubid na nakabuhol

Dala dala sa pagtanda
Ipinasa ng walang awa
Walang isip-isip
Winalang hiya

Sapa ng Palay

2009-06-02T02:29:00.000-07:00

sa gintong palayan, ang huni'y nagising,
kanina'y naidlip sa daloy ng panaginip
habang nasisilayan ang katotohanan
at nakita kitang lumilipad

walang bahid na kalapati ang katulad

sa dulo ng kahong kulungan

naipit ng kung ano ang pakpak
habang nakatuon sa biluging mata

na siya lamang daing at nagniningning
sukob ng langit ang daloy ng buhay

nawawala sa ulirat ng banggain
humingi ng direksyon sa apoy na gulat
ang siyang nakatali at nakabigti
hindi kailan man magkakatingin
tapusin na ang paghihintay

inipit ng langit at panahon

na sana'y matagpuan ang sarili

lumilipad sa kaibuturan ng iyong mundo
gamit ang pighati sa paghahanap sayo
umuulan ng kalungkutan sa gitna ng mga buwan

samantalang hindi alintana ang bugso ng mga ulap
tumatakas at nakikiusap
o sana sa pagtayog ng ilaw sa malamig na panahon
kung saan malaya sa pag-aalinlangan
isang pangarap na taglay

alamat ng sapang palay

Rambol

2009-06-01T05:12:00.000-07:00

Kagagaling lang sa may kanto
Nakipagbuno sa sindikato
Alam ko ang buo nilang plano
Dalawa kaming walang sinasanto

Ang usapan, ako sa kanan, siya sa kaliwa
Tumatakbo na kami at rumaragasa
Kumukuha na ng bato at pala
Sumulyap sa kaliwa, isang iglap nawala

Pasugod pa rin, natalisod, naumpog
Sinapak, tadyak, kumalampog
Paningin nagdilim, puso'y sumabog
Hatinggabi'y sumilip, umulan, kumulog

Kakagaling lang sa may kanto
Dala ang mundo, nakayuko
Maraming nakatinging tao
Humakbang ng mabilis, tumakbo

Leong Mabalasik at Kalapating Uwak

2009-05-30T08:59:00.000-07:00

ang hulma animo'y leong mabalasik
aligasgas ng balahibo'y napakaimi
guhit ng mga mata'y nagbabadyang maghasik
pagbaling sa salamin anyo'y maputi pero putik

ayon sa kalangitan ang kanilang ginagawa
lumusong at bumaba sa kalapating hapo
niyurak ang pakpak ng walang awa
umiyak ang umaga lumipad ang lupa

ngayon ang kalapati'y tinubuan ng sungay
naging kaliskis ang balahibong tunay
pakpak na sapat nawala ang ulirat
lumabas ang sibat sa natamong sugat

habang si leon ay nagkubli sa lupa
naging anyong uwak ang kalapating sinumpa
isinabog nito ang kaitimang dala
ang balahibo't pakpak maitim na

nais ng uwak tumuntong sa tuktok ng mundong dilim
balutin ang dagat ng budhi niyang itim
itumba ang sinumang umalis sa takipsilim
tingnan sa salamin, siya'y naging leon din

o mga hangal na ibon kayo ang dahilan
ng pagbagsak at pag-urong ng buong katauhan
ikaw leon, pinorma ang kalapating, uwak
ikaw leon, imahe ng dios mo'y muka mong tumpak

mga leong mabalasik galing kayo sa putik
kapag tinubos, halimaw sa inyo'y kakapit
igagapos sa impyernong apoy at ipipiit
lapirutin ang mga mata niyong nakapikit.

A Lifetime's Worth of Education (from a Filipino Thomasian Medical Student)

2009-05-30T07:10:00.000-07:00

...because even if you have attained the highest level or position in the medical field, you are always a student of medicine. I wrote this blog on March 10, 2006 in my yahoo 360 account as an attempt to blog about my medical life (which I failed to do). This was written days before I became a 4th year student, a medical clerk, or in the medical lingo, "the lowest life form in the hospital"...

Ever since I entered medical school, my whole life turned up side down. It was like I’m adrift into the whirling pool of uncertainties. I counted every moment, every second, living it day by day. They said it would only take a short time to finish medicine, the hell with it (4 years of pre-med, 4 years of med proper, 1 year of internship, 3-5 years of residency and 1-2 years of fellowship). Partially it was true, toxicities make time fly in lightspeed. I am a 3rd year medical student at UST Faculty of Medicine and Surgery and an incoming clerk (duty starts at april 15). Whenever I reminisced the past 3 years, whew, yep it was like yesterday… but if you are living it, you’ll feel the scorches of the sacrifices you have to make. Is it really that hard? Yes. Maybe. Relatively. It really depends on your attitude…ego…defense mechanisms. Wanna straight answer? Its effin... hard.

When I was in elementary, specifically fourth grade, I was the top 1 and I belonged to the star section though I downgraded as the 3rd honor in our recognition day. In grade 5, I graduated top 4. Then at grade six, I was nowhere to be found in the top ten. In high school, one of the most unforgettable moments of my life, star sections were obliterated. It was applied only at the 4th year level. From 1st year to 3rd year, if I’m not rank 1, I am in the second place. Then come 4th year, not surprisingly, I was in the star section, IV-year KAPAYAPAAN. I graduated with no honors though I was included in the top 20 graduating students. I also got 2 medals, 1 for loyalty (I saw my school's progress from the red-stoned, weedy grounds to a concrete overgrowth of buildings) and the other for being the best member of math club (I was the president of the said club. Thanks to my friends for voting me. My moderator awarded that to me, well if my memory serves me right, I organized a math book drive donation for our school's adapted community). I was not bothered nor even tainted with resentment that I did not receive any academic awards. I was satisfied with my extra curricular exposure and besides I was going to UP for college.

Take this, the tuition fee of UP per semester was 5000 pesos back in 1999, though it can be much lower than that. It depends on your family's financial status. And if one of your parents is an employee of UP, you only pay 65 pesos per semester. Yes, sixty-five pesos. My first two years in college, I was ok. When I was in 3rd year and 4th year, I’ve always been a college scholar (GPA less than 2 .0). I graduated as an honor roll (GPA less than 2.0). Now here comes medicine, I have told myself that I would use the wrath of being called an “ ISKOLAR NG BAYAN” to overwhelm those who stand in my way in med school. I was wrong.

CULTURE SHOCK!!!

I remember one of the first lectures in physiology, nerve conduction. “Well that’s just basic, my teacher in animal physiology back in UP taught us all we have to know”. I sat in the middle of the row near the white projection board of that 400-seat capacity air-conditioned lecture hall. The professor, a doctor, started to open his mouth. Just like an F1 racing car, which can accelerate to 100 km/hr in 6 seconds (please correct me if I’m wrong), the doctor barged information that I can’t scribble into my notes.*Information overload* He finished the lecture. I was panting, sweat was coming out my scalp, my bewildered hair was pointing to the ceiling, waiting for lightning. I was electrocuted. Then I whispered, “effin... medicine”.

Medicine was a different story. You have to read a bulk of chapters in a short time, they expect you to memorize (sometimes I do that without even understanding) a lot of things that would easily drown you. In weekdays, you don’t get enough sleep. A popular medical quote tells us, medical students, it is better not to sleep, and study, if this will help you to save a patient in the future. And since you have to read a lot of pages, you don’t get to reread them.

In college, I followed a rule; memory is a manner of repetition. I always read my notes back then three times. I memorized the sequences, examined the smallest details of my college notes and books, that was why I have no problem answering essays, may it be cell biology, social sciences, animal physiology, embryology, comparative anatomy and other biology subjects.

But now, it is so much different. You've studied the whole night for an exam, but you just barely pass the exam. Lengthy 2-4 hour lectures, small group discussions, case conferences and ward work toxifies your brain. Doctors shouting at you, always striving to make you the weakest link in bedside rounds. This is the 100,000 pesos worth of tuition fee per year. And it bugs me that my batchmates from high school and college are now working, beginning to be a financially independent individual. I am still here, still studying, training to be a doctor, “the most honorable profession in the world”.

And now, I think I lost the drive to study medicine, haha!!! My grades are not that great but I did not flank any medical subject. A month from now, I’m gonna be in the wards, the real start of my medical life, clerkship. Anyway this is my first blog, I hope to write some more, before I immersed myself into the sea of medical responsibilities.

(this blog might be misinterpreted as a blusterful and bombastic blog, I only wanted to share my experiences. yahoo 360 will be closing down this july, sayang naman tong first attempt ko to blog at onga pala mas mahal na ang tuition sa med ngayon.)

Revalida

2009-05-29T12:27:00.000-07:00

tingnan ang salamin

takot ang bumabalot

sa agos ng buhay baka tuluyang matangay

marami nang nilaan

yumayanig ang laman baka hindi sapat ang lahat

inuulan ang sumisipat, bumabakat

ang kaba'y pumipintig sa bawat sulok ng aking mga buto

sa makulimlim na pangarap kailan ma'y 'di nakaranas ng ganito

saan kukuha ng lakas, kaunting dausdos pipigtas

sumasanib ang dilim, namamawis ang kamay

nayuyurakan ang loob at pumapalibot sa numerong taglay

ang kandado sa pagsulong ng mundong may saysay

samantalang patuloy sa pagtunog ang alingawngaw

at pagsigaw na uhaw ang maitim na bunganga

sa likod ng aking ubong sumasama

kalagan ang tali sa aking mga kamay

at aking isasambulat ang 'di kapantayan ng utak niyang lilok

sa 'sang buwang inaamag na tinapay

at sa muling pagsasalita nito'y

ihahagis ko ang kanyang pamamalakad sa batalyong nauulol

datapuwa't malayo na ang aking natahak

kapag sumikat ang araw at ang bulaklak ay pula at di lanta

kapag ang hamog ay nalipasan na, sadyang kay saya

nakapikit, nakangiti, sana madama

Medikal Klerk

2009-05-28T09:21:00.000-07:00

Si Tonyo, nung isang buwan, galing ng pribado
ang mga anak, nag-usap, magpubliko
ako ang tumulak sa malubak na semento
sa MICU F, lalagak si Tonyo

Isang buwan bago ang revalida
huling rotation, sa ward ng medisina
araw-araw, oras-oras, Q1 kung pumunta
ABG sa edematous na braso, na master na

Pagpunta sa dialysis isang malaking problema
buong batalyon mababait na sumasama
mech vent, higanteng O2 tank at suction pa
ambubag, O2 carrier, hiram na stretcher, tulak na

Kumakaripas, kinakabahan, ako lang ang naiiwan
80/50, ihihinto, may reliever, patient care na naman
against all odds, refer to the world, its for service man
160,000 pesos a year, it's never been better, damn

3 days, pre-duty, duty, at from status
isang kandilang unti-unting nauubos
papasok, sasabak sa baha, lalabas sa clerk's room
BP, RR, temp, CVP, suction, at urine output

Ang CIC, sabi nila, kahawig ng pamangkin
si Tonyo, itinuring na kamag-anak na rin
si Tonyo at ang apo, buhay na sining
si Tonyo, sa MICU A, nabaling
3 days nag-absent, pumasa sa revalida

pagbalik si Tonyo na tracheostomy na
tumawag pa, bumati, graduation hangover pa
after 2 weeks, CIC dati ngayon intern-in-charge na
niya

Bibong Tsubibo

2009-05-27T12:06:00.000-07:00

nag-iisip humakbang baka gumewang
ang kamay nasa haligi, araw ay sumiwang
naninikip ang langit, handa pa rin sumalang
lumalabas ang hangin, sa loob ko'y tikbalang

nag-iintay, paputol-putol, lumiliko, umiikot
nagsisigawan, pausod-usod, sumisirko, natatakot
naghihiyawan, papikit-pikit, sumasayaw, baluktot
nang umulan, tumaimtim, sumawsaw, bumalot

ang kasiyahan, sa kapalaran
kapangyarihan, at kapayapaan
walang balakid, walang pakialam
malaya sa kasalanan

nasa tuktok, maraming bundok
may ulap sa itass, mayroon din sa lupa
sabaw ng boses, naririnig, ayaw ng sumandok
bakal na ahas, paatras, dilim ay humupa

lumiwanag
ang bata'y sumambulat
kalabog nawala
isa pa nga

Masamang Misis na Kuneho

2009-05-26T12:42:00.000-07:00

Oo, ako ay nagtutule, 1st year med pa lang ako, tumutule na ko.

Wala kong nakukuhang pera rito. Meryenda lang, minsan lunch na matino.

Eh ano ngayon kung tumutule ako, nakapagbibigay-saya naman ako

sa mga binatilyong di makatuntong sa ospital na pribado.

Tuwing bakasyon, yan ang trip ng medical frat ko.

Pumunta sa probinsya, medical misyon, bigay serbisyo sa tao.

Walang bayad-bayad, kami pa ang abonado.

Ikaw na nanunuya, nakikipagkapwa-tao?

Hindi lang tule ang nagawa ko, sa clerkship at internship ko

Lahat pinasukan ko, bypass, exlap,tracheostomy, knee replacement at TAHBSO

mag-isa akong intern sa TB ward ng San Lazaro

sa Fabella, isang damukal na nanay ang napaanak ko.

Ilang oras na tulog ang hindi ko tinulog

Sa isang linggo, nobentang oras ang duty ko

walang holiday, kahit baha, walang pasko

kailangan pumunta, di tulad ng trabaho niyo.

Ilang pasyente ang tinakbuhan para mag CPR

Kinakausap ang pasyente na parang ka-angkan

walang bahid ng sama, gusto gumaling lang

pinakamarangal na propesyon, mura kung komentuhan

kaya kung di mo ko kilala, wag mo kong mamaliitin

ang komento niyong basura pwede ba sunugin?

pang-aasar niyo, pagmumura, biro lang at tukso?

kung ganun, hindi kayo mga sira-ulo.

transcendence

2009-05-26T11:47:00.000-07:00

when I feel you, I remember the sun
blindingly gazing at its greatness, hurting at some
shivering off the coldness, embracing the light
soaring through the ages, lifting, emerging with calm

when i look at you, I see the moon
shining amidst the darkness of my mind
I tried to be near you, you spoke so gently
touched me softly, your smile was one of a kind

can we be? let us be, hear me whisper for a minute
we may lose our time
and for this last moment, before you take your eyes away
stare at me for the last time

tell me now if we really are one
for a second, a million, or for eons at a glance
shifting between cycles, returning back when time began
breathing slowly, discovering a lifetime of trance

stress buster

2009-05-26T11:40:00.000-07:00

parang sa James Bond movie
after killing the bad dudes smoothly
you are laying on the floor
ready to knockdown your door

its like the perfumemaker movie
after collecting their scents manually
isang patak lang, isang shockwave
lahat naghubad at nag-enjoy sa rave

huwag nang mag-isip kahit may sumilip
hinimatay na ang butiking nagflip
hindi na mapipigilan ang inip
lilipad na ang rocketship

ito na ang pinakaaasam
huwag na tayong gumamit ng cam
baka madownload lang kung saan
malapit na kong....

Obra

2009-05-26T08:43:00.000-07:00

Ang pangungusap na namutawi sa iyong dila ay sing haba ng baybayin sa mata ng mga mangingisda.Ang utak kong inabuso, ay kasing lawak ng kaitaasan ng kalawakan, kalalim ng karagatan. Ito ay hindi sapat sa pandidiri sa salita mong baluktot at hangal.

Lahat ng butas, susuotan.

Pagmamaneobra parang ahas sa daan.

Mata'y singkit sa kakulitan, ipinanganak ka na isang delubyong maparaan.

Ganid

2009-05-25T12:42:00.000-07:00

Ang buhay ay walang katapusang paghangad sa mga bagay na di magapos ng palad.
Ang buhay ay isang salamin ng lahat ng pagkakamali.

Ang buhay ay walang hanggang pagbagsak sa kawalan ng kalawakan.
Hindi alam kung saan titigil.

Hindi alam kung saan pupunta.
Pagbagsak na walang pagbabalik.
Ito ay pag-atim sa maling kamalayan.

Pagkapit sa maling dulo ng punyal.

Pagkurap sa kadiliman.
Pagdilat sa harap ng haring araw.
Pagtatanong ng walang kasagutan.
Pagtanggap ng walang tanggihan.

Buhay ay buhay.
Buhay na hindi gamay ng palad.
Utang ang buhay o regalo? Karapatan?
Magdusa ng kaunti sabi ng hangin.

Ang liwanag ay darating kapag umiwas na ang itim na ulap sa labing duguan sa hirap
Sapat na sa iyo ang kasya sa mata ko.
Wag ka ng lumingon.
Buhay mo ay hawak mo.
Buhay nga ay ganito.

Isang kuwento ng trahedya na nakatago sa kailaliman ng dagat.
Tulad ng mga epikong sinungaling kailangan matutunan uli ang pagbabalik sa pagkabulag.

Kung maaari akong haplusin ng mga ulap.
Mahamugan ng tuluyan upang sumanib ang kawalan at makita ang kagandahan parang noong tayo’y musmos pa.

Alayan ako ng dagat ng lupang makakapitan at isang salaming magbibigay ng larawan ng mundong aking kinamumuhian at masilaw sa liwanag.
Talikuran ang ningning ng sariling pag-iisip na ang buhay ay ganid.

Kung saan magtatagpo ang hangarin at imahinasyon, isisiwalat ko ang mga butil ng katotohanan.

...Sa likod ng mga pilit na salita at hangad na paglaya
Sa karupukan ng puso ng saging at tao
Yuyuko at aayon ang kampana
Mga bugso ng hangin na galing sa kawalan
Kawalan na inaakala ng mata
Matang ubod ng daya
Sa pagod at hirap na dumaluyong
Sigwa’t unos ay di umalpas
Bawat pangitain ay pagbalik sa kahapong nalagas
Ilang bahid ng tuwa’y sadyang madulas
Pilit mong kakaunin ngunit umaagos...

Dumadaplis ang mga pag-asang masulyapan ang mga malalalim na panaginip habang mulat ang mga mata.

Kaya ihulma ang kamay ng gaya sa akin
Magbigkis at iahon sa kinalulugmukang putik
Damhin ang mga mga butil ng ulan sa pisngi
Isiwalat ang liwanag sa mata

Hinihintay na sandali...
Ibalik sa dati .

Imumulat ko na ang aking mata.
Nasaan na ang katotohanan?
Bakit sadyang binabalot mo ito ng pekeng misteryo?

Kawalang katwiran.

Bakit hindi na lang mamutawi ang kulay…
Kulay na banayad sa paningin tulad ng isang mayuming dalaga.

O kung magkamali man ako... ang totoo’y marahas
Masasabi kong bawat tao’y nasa lugmok na kalagayan.

Bawat hibla ay magkakaugnay...
Ng sigalot at pera
Ng pagmamalabis at kawalan-katwiran
Ang paghanap ng sagot liban sa langit
Kawalang tiwala sa lahat.

Marahas…
Ganid ang Buhay.

Utak ng Sumpak

2009-05-25T10:40:00.000-07:00

Ubusin mo ang letra sa diksyunaryo

Sambutin mo na ang imahinasyon mo

Ipitin na ng trak ang isip mong bapor

Hindi magbabago ang ilog mong katol

Pagkat ang konsensya mo'y tado

Sa sariling mata, isa kang henyo

Isang mapagkunwaring mapagbigay

ang totoo, madamot at sablay

Ang isang bagay parang haring araw

Ang langgam, ga-elepante ang laki

Sa tikas mong astig at lumalaban

Inutil at walang muwang ang kampi

Ang korona nasa ulong ipit

Ang talak isang milyong sipit

Ang isipang diyos ang tindi

Lahat ng makikinig, bibigti

Dingding

2009-05-22T11:40:00.000-07:00

Nakatingin sa dingding

Nakatuon sa panalangin

Na ang langit ay nakikinig

Sa bawat luha at hikbi

Nakadungaw sa hangin

Sa gitna ng mundo

Hinihintay ang pagbaling

Ng mapayapang abo

May masilungan ang puso

Bumalot sa kaibuturan ng katawan

Takpan ang 'sang libong iyak

Ng aking mapanibughong katauhan

Sa huli'y uupo ng mag-isa

Ilalim ng batong may basang lupa

Titingin sa dingding, magnanasa

Sabay ang parusa't pabuya

Arkitekto

2009-05-22T11:31:00.000-07:00

Naaaninagan ang sarili sa salamin
Habang natutulog ng gising ang hangin
Ipinamalas nito ang isang lupang tigang
At maalat na tubig na tabang

Nabubudburan ng maraming halaman
At isang libo na estatwa ng Aleman
Dama ko ang gabi sa paligid
Halos mawari ang bituin sa aking silid

Nasilayan ko ang araw sa gitna ng aking mga mata
Pumaibabaw ang mga madadayang mangkukulam

Haplos ang mga manikang gawa ng imahinasyon
Sa bawat pagtuon ng pansin

Ilang kulisap ang nais loobin ng matingkad na daluyong
Sa huli’y isang kaisipan ang hahantungan
Ang pagmamalabis at walang hanggang pagbagsak
Katulad ng isang lalaking nakatali sa mapanglaw na gubat

At sa bawat lagablab ng aking puso
Lumalabas ay lasong dugo
Sinasakop ang sariling katawan
At bumabalot sa kabaong na aking unan

Isang baligtad na krus sa aking harapan
At kasal ni kristo sa aking likuran
Paghakot sa maling kaalaman
Kailan may hindi ko malalaman

Pakiramdam ko, ako’y nasa silid
Ninakawan ng liwanag at puno ng pagkamuhi

Sinasakop ng rason at pag-asang tuwid
Malamig

Bathala

2009-05-21T05:32:00.000-07:00

Tingnan niyo ang angking kagandahan
Na patunay na hindi pagkatalo ang pagsama sa iyo
Sa ilalim ng ulan at ulap
Habang kumakalampag sa sinag ng araw
Habang tinatahi ang tadhana
Habang nakikinig sa mga huni ng kalapati
At tibok ng katauhan

Iniisip ang katawan sa gitna ng palayan
Iniisip ang buwan sa kabilang mundo
Iniisip ang buhay kung magkatabi tayo
Iniisip ang bawat sandali na magkadaloy ang kalupitan
Ng isang araw na hindi mapapawi ang bugso ng buhawi
At magpakailan man nakalutang sa panaginip
Ng walang oras at labas sa panahon

Mga bathala hindi makababa
Mga bathala hindi na maalintana
Mga bathala kung saan man
Ako ay nasa lupa lang
At sa dulo ng hibla ng buhay
Ikaw ay lumilipad
Hanggang sa mapawi ng karanasan

Mula sa Kahapon

2009-05-21T03:27:00.000-07:00

Hindi kilala ng ilan
Isang adhikain ng wala
Hindi makuha ng sapat
Sapat na bukod tangi

Sa yaman siya’y pipiglas
Ngunit mahirap alamin
Ang simula at wakas
Sa kanyang muka

ay mapa ng mundo

Mula sa kahapo’y dumarating
Mula sa kahapo’y nanginginig
Mula sa kahapo’y tinatawag
Ngunit ayaw basahin ang mensahe rito

Sa isang bundok siya’y nakaupo, ng tae, hindi ginto
Nakasalamin sa dugo, nasilip ang buhay na binulok
Sa demokrasya ng diktadurya
Tapos na ang paglustay sa mga inosente

Sa kanyang muka ay mapa ng mundo
Sa kanyang muka ay mapa ng mundo

Mula sa kahapo’y dumarating
Mula sa kahapo’y nanginginig
Mula sa kahapo’y tinatawag
Ngunit ayaw basahin ang ...

Hari ng Gusot

2009-05-21T03:12:00.000-07:00

Sumakop uli ang ulirang hangin
Kasabay ang araw ng mga hangal
Umiikot ang panalangin

Kasama ang mga taong pantal

Ang tugatog ng panahon ko
Inalipusta at winasiwas ng dila mo
Nagbulag-bulagan at tumanga ako
Iniluwa ang kagandahan ng ina mo

Pag ako ang nasa mata mo
Nasasaniban kang parang gago
Ang mga walang hiya sa buhay mo
Ang binabalikbalikan mong bago

Kaya tinapon ko ang isang tanong na magalang
Sunog na ang balat sa baluktot ng dilang banal
Bakit mo nilugmok ang gagong tikbalang
At sabay angal sa kumakabit na kupal

Anya niya, matador ang traydor na ungas
Sino ba ang anak ng himagsikang butete
Kung saan ang puno at bunga na patas
Doon kukubli ang natuturete

Hanggang hari ang ulupong
Lalamunin ang masirkong estupidong tunog
Mabagal ang mundo, usad-pagong
Ikaw ang anghel sa mundong sabog

Lahat ng muta ginamit na sangga
Natagpuan at inipon ng baboy ramo
Hinasa at tumulis, pinangsaksak sa panga
Ikakamatay ng sino mang tao sa labas

Ang sumasaksak may alipunga sa utak
Malawak ito, ngunit lublob sa tostadong baho
Ang tunay na siraulo bawat mali pumapatak
At ang katotohanan ang lulunod at maglalaho

Walang masambit dahil barado ang tubo
Kaya ang tubo hinampas sa alon
Nagwawalis at umiiwas sa bira ng bobo
At lumaya ako sa talampas na may talon

Lumikha ng linlang ay hindi magpapagago
Ang gago, lumilikha para makagago
Ang nagpapagago ay gago
At kung alam niyang siya ay ginagago

Siya ay Barako na alam ang totoong ilaw
Tumatawa sa kahilawan ng kagurangan
Nasisinagan ng totoong araw hindi balahaw
Magpakasaya ka sa pekeng kulungan

Sasanib sa isang bulag na amuyong ni satanas
Gagamitin ang sumpang lulupig sa bungangang ahas
Papasabugin ang madayang bulateng utak, ako’y aalpas
Sa kasinungalingang hatid, balikan ang tamang landas

Asong Ulol

2009-05-21T02:58:00.001-07:00

Sa pagkahaling sa panahon ng kamusmusan
May isang natatanging alaalang hindi mawawalay
Delubyo ang kaharap habang naglalakad
Paparoonan ay isang masukal na likuan

Ulap ay tumatama sa paningin
Binubulag ang bintana ng kaibuturan
Samantalang ikaw ay parating
Ang aking kaibigang yelo

Mata’y nakatitig, bilugan at maitim
Bumalik sa basang semento
Mga hinagpis tahimik na pinakinggan
Kahit pa ang diyos ay di maintindihan

Ang pag amo mo ang siya lamang kailangan
Sa sigawan at delubyo ng buhay
Ilang araw ding kumakaway
Parating man o paalis

Hindi pinapansin, pagkat hinagpis kung magtagal
Sa maliit na impyerno sa dulo ng mundo
Ilang beses nakinig sa mataimtim na luha
Na galing sa musmos na puso

Ikaw kaibigan ang natatanging kaharap
Sa gitna ng digmaan ng katangahan
Hindi na kita nakita
Baling araw ikaw ay masisilayan

Malamang pasalamatan
Pagkat sa isip ng isang batang ligaw

na sumambot ng kalupitan
Ikaw ang natatanging kabigkisan

Ang Daigdig

2009-05-20T12:45:00.000-07:00

Ipinanganak ka sa dilim

Sa magubat at basang lugar
Ilang ulit lumabas at pumasok
Ang mga adik na nangarap

Biglaang sumasangsang
Tumagal ay hanging banal
Sangkot sa pagkalumo
At ng isang libong ngiti

May pumapatay
Sumasanib ang haring demonyo
Alsa balutan ang mga anghel
Wala na sa ulirat ng oras at panaginip

Nagbibigay buhay
Liwanag sa sanlibutan
Kahabaan at karamihan
Pasahan ng walang hanggan

Silip.
Tikim.
Turo.
Pagsabog.

Isang makislap na Anime

2009-05-20T11:42:00.000-07:00

Tadhana o pagkakataon na ika’y makasabay sa paglipad sa mahabang daan.
Patungong sa isang malaking simbahan. Di ko mapigilan na malaman ang iyong pangalan.
Pagkat kakaiba ang iyong mga mata parang butil ng mga bituin na isinabog sa kalawakan
na dinaluyan ng tubig galing sa Euphrates

Sa lupang ito ikaw ang tunay ng goddess. Nakakaaliw, nangungusap sa lahat ng paraan
Sumapi ka sa aking kaisipan. Dala ang isang tonelada na mga libro. Ikaw at ako. Sana’y tayo.
Ang alindog ng hangin ay sumasabay lamang sa nakakasinag na liwanag ng iyong maamong mukha.

Sulit na ngiti. Nakakaantok na titig. Malamyos na mga galaw. Ngunit sinagot na rin ako ng tadhana na hanggang tula lang ang pag-ibig ko. Isang pag-ibig sa titig.

Sa tinik na nasa tabi ng daan at bubog ang tatapakan upang makita ka lamang.
Masilayan at maging dahilan ng kasiyahan.Kani-kanina lang nakuha ko ang iyong mga ngiti.
Tumigil ang oras habang minamasdan ang lumipas na saglit. Ito'y dumadaloy.
Habang buhay ay hindi ko pakakawalan. Sige, pahuli ka ng tingin at sa bawat oras ng ika’y masulyapan ibinabalik ng tadhana ang kagandahan ng bawat oras
sa pamamagitan ng iyong tingin sa akin

Hindi, wag kang tumigil sapagkat nagsabwatan ang ating mga mata. Lingid sa tunay na nararamdaman, ito’y ramdam mo rin.
Sa pamamagitan ng iyong tingin ang mga ito na gamay ko aking ikakamatay upang ikaw lamang ang magbigay ng kasiyahan sa mapagkunwaring buhay ng buhay sa aking buhay.

Isang sulyap lamang at nilatag ng buong sangkatauhan ang pinakamagandang bagay at pinakamagaling na nilikha ng diyos. Ikaw, ang nag-iisang ikaw.

Umayon kaya ang mapaglarong tadhana? Pakikipagsabwatan sa mga matataimtim na bituin.
Tumingala at hindi namansin. Akin na lamang pababayaan
Ang buhay kong puro pangarap at umayon sa bugso ng hangin na ikaw lamang ay isang maikling hangarin, sapagkat tayo ay napapagitnaan ng malalawak na karagatan

At sa aking pagtulog, pagyakap sa aking unan, ikaw ay mananatili na lamang na isang makislap na anime

Una at Huli

2009-05-20T11:40:00.000-07:00

Ang mga ilaw na sumalubong at unang bumati sa pag-ahon mula sa sinapupunan ng ina
siya ring huling hantungan , at gumagabay sa bawat yapak mong naiwan
Luha, luha ng kaligayahan ng bawat taong humawak sa iyong lahi,
Siya ring babagsak at luluhod sa kadalamhatian

Espanya, sa Likod ng Katawang Pangkalawakan

2009-05-20T04:55:00.000-07:00

Kay sarap kahit panandali ang mapaso sa init ng damdaming kakaiba sa kulo ng langit
Ang singaw ay malaimpyernong tunay sa ibabaw ng dibdib
Ang walang humpay na daloy ng dugo sa bawat ugat ng kaisipan
Mas higit pa sa lamig ng ng dulas ng yelo sa taglamig

Bawat hinga sa aking ilong at mga mata
Ibinabalik ay daigdig ng kapayapaan at saya
Ang pagsakop ng mga maninirang dalubyo sa sariling sanlibutan
Matatakasan at madudulasan ang mga masasamang nilalang

Dahil sa bawat paghawak ng aking mga kamay sa iyong magarang damit
Lambing at kalayaan lamang ang iyong mga sinasambit
Sa pagkuha nating ng kanya-kanyang apoy
Isipin natin na patuloy ang liwanag sa kahirapan

Kahit madalas mamalik mata sa putukan
Habang tinatahak ang lugar ni senador
Nalayang ang katangi-katanging halina ng isang multo
Nakikipag-unahan para mapansin

At makita ang malaking lobong puti
Sa mga buhay na yelong naglalakad
Tumatalbog sumisipol ang mga singkit na kalawit
Sa harapan ng pintuan sa katawang pangkalawakan

Talagang walang tigil ang mga pagtitig
Para bumalik ang ninanais
Ang halindog ng multong pag-ibig
Mapuputol at maglalaho sa titig

Kaya habang bumabalik sa patayan
O umeeskapo sa daloy ng buhay
Ako ay titingin sa harap ng kometa
Baka sakaling ikaw ay makita

Tugon sa ATWMSP (on online aggression, flames, cyber-bullying and being a sissy), para kay Julius Perry Velasco

2009-05-18T23:46:00.000-07:00

Ito ay bilang tulong at tugon sa kung anumang inyong nabasa tungkol sa http://plurk.com/jurick_md o username machiavellian. Ito ay para makalinaw ng pag-iisip, maitanggol ang username na nabanggit, hindi mangutya at higit sa lahat, magsulat para sa isang adhikain; ang pagpapakita ng respeto sa internet. Ayon sa isang metikuloso at analitikal na blog...

"...much more recently though, the Plurk stream has been polluted by the deluded rantings of one.... "

Ang bawat account sa plurk ay may isang timeline. At maraming timeline sa plurk dahil maraming ang may account dito, hindi ba? Ngayon paano ma-"popollute" ng isang timeline ang buong plurk site o stream? Hindi kaya sila ang bumabasura sa timeline ng nasabing username dahil sila ang pabalik-balik sa timeline nito para magkomento at makipag-flames? At hindi ba ang mga pabalik-balik at patuloy na nang-aasar, nanunuya at nambabastos para magtrip at magsayang ng oras ay ang ang karapat dapat na tawaging "deluded"? Anong tingin niyo?

Ayon sa kanya, ang ATWMSP ay nangangahulugang "ang taong walang modo sa plurk". Ginawa niyang adhikain at proteksyon ang ganitong istilo dahil personal siyang nakaranas ng pang-iinsulto at pambabastos sa pamamamagitan ng "flames" o cyber-bullying sa hindi lamang iisang account, kung hindi lagpas sampung account o tao at ginawa nila ito ng sabay sabay at naghatak pa ng kung sinong account user para siguraduhing manalo.

Pano nga ba manalo sa "flames"? Ang pinakamaraming kakampi o mas "witty" na insulto ang panalo? At ayon pa sa isang tao, ang username machiavellian ay isa umanong ehemplo ng isang TMWSP at isang "deluded" na tao, tingnan natin ang kanyang pangatlo sa huling plurk ni macchiavellian:

"maaaring ako ay TMWSP, ngunit hindi ako pilosopo kung tatanungin mo ko
OL (online). Hindi ako basta magmumura sa isang suhestiyon. Hindi ako mang-iimbita ng iba para kuyugin ang isang tao, hindi ko inaalipusta ang propesyon ng isang tao, hindi ako magtatanong na kahit ano para palabasing bobo ka o mas matalino ako, hindi ako nanghaharas sa pamamagitan ng pabalik-balik na komentong walang maidudulot na mabuti kundi ang mangontra, ang aking ginagawa ay isang satiriko at di kailan man na sinabi ko na ako'y perpekto, ngunit kung titingnan mo kung paano sila magrason sa bawat komento ay hindi kailan man masasabi na ito'y magalang at galing sa kanilang mga magulang.
Ang aking ginawa ay isang adhikain at paraan para hindi na basahin ng mga TWMSP ang aking timeline, at lumabas na ang bawat komento nila ay isang ehemplo kung ano ang isang tao na walang modo sa plurk o sa internet. Sila ay ganyan dahil ang iba'y gumagamit ng nickname dahil dyan sila ay anonymous, at may dissociative anonymity, ang iba naman gamit ang totoong pangalan ngunit protektado ng kanilang grupo sa blog.

Ang lahat ng sinambit niya sa taas, ay ginawa sa kanya at tumanggap siya ng isang katerbang insulto sa lagpas na sampung tao na para bang hinarass ito. At para malinaw, hindi siya ang unang nagmura o nangutya ng kung anu-ano o pumuna ng ingles at nang-insulto ng katalinuhan. Siya ay nagbigay ng isang simpleng suhestiyon na pinalitan ng mura at pilosopong mga sagot. Ang mga ito ay ang nagtulong-tulong, pumunta sa kanyang account at nag-komento at nang-insulto ng isang katerba.

Malinaw na kaya niya ginawa ang mga plurks na iyon upang hindi na magkomento ang mga ito sa kanyang account at hindi na muling bisitahin ng mga taong tinatawag niyang ATWMSP. Hindi para manglait o mag-amok ng kabastusan. Nakuha niyo na ba? Ang kanyang mga plurks ay isang satiriko ng ipinamalas ng atwmsp sa kanya parang istilo ng blog ng Hay! Men. Tinatanggap niyo ba ng buong katotohanan ang manifesto ng Hay!Men o ito'y isang humor blog?

Dahil sa insultong inabot, marapat niyang ginawang adhikain ang mag-plurk ng may tema, tungkol sa tatlong klaseng tao, una ay ATMWSP, pangalawa ay sa taong magaling, at ang huli'y taong nirerespeto.

Ikinumpara niya kung ano ang gagawin ng isang totoong tao sa labas ng mundo ng net at kung anong ginawa sa kanya ng taong gumagamit ng nickname sa internet...

"Walang matinong tao na magsasabi sa isang random na tao na pag
may suhestiyon siya na panoorin ang isang sine sa imax ang isasagot niya rito
ay"FUCK IMAX". Masasabi mo ba iyon sa isang taong hindi mo kilala? Masasabi mo ba na "bobo ka at walang pera" sa isang random na tao?
Lalapitan ka ng isang tao, at may itatanong na sensible question, ang isasagot mo ba ay pilosopong sagot? Lalapit ka sa isang tao at magtatanong at kung di niya masagot, sasabihin mo ba na bobo siya? Sasabihan mo ba ang isang random na tao na bakla siya?

Babastusin mo ba ang nanay ng isang random na tao? Pahihiyain mo ba ang isang
random na tao? Iinsultuhin mo ba ang propesyon ng isang random na tao? Magagawa mo ba yun sa totoong buhay? Eh kung sa internet? Eh kung naka nickname ka pa?

Iinsultuhin mo ba si Manny Pacquiao ng personalan dahil mali-mali ang english
niya? Kaya mong gawin yun sa harap ng muka niya o kamao niya? Pero kung sa
internet gagawin mo? "

at baka isipin naman ng nagbabasa nito na, hindi ba siniraan na rin ng plurk account na ito ang pambansang kamao sa ginawa niyang komento? Maaari, ngunit isang mabuting halimbawa ang pambangsang kamao ng isang taong nirerespeto kahit may mga sablay siya sa pananalita ng ingles, ang gusto lang iparating ni macchaviellan, kung ito'y inyong iisipin, ang isang TMWSP ay maaaring pagtawanan ang isang taong nag-plurk sa wikang ingles o gumagawa ng blog sa ingles lalo ng kung may mali sa paggamit ng lengwaheng ito. Gagawin itong sentro ng katatawanan at derechahang pangungutya, pang-iinsulto at murang katuwaan.

Pero kung ito'y nangyari sa iyong propesor o titser sa silid-aralan, tatawanan niyo ba ng derecho at iinsultuhin kaagad ang inyong guro?

Dito naman sinabi niya na hindi pa siya naiinsulto ng harapan, ang gusto niyang sabihin ay hindi pa siya naiinsulto ng harapan na gamit ang mga insulto ng TMWSP.

"Dahil sa totoo lang walang pang ng insulto sa akin ng harapan, dahil
alam ng mga kakilala ko, kaibigan o pamilya na hindi ako kabastos-bastos ngunit
para sa ATMWSP, madali lang sa kanila mambastos at tumawag na ang isang tao ay duwag. Hindi ko sinasabi ako'y perpekto ngunit ako hindi ako mambabastos OL, lalo na kung pangalan ko ay nandito, ngunit ako ay pumatol sa kanila, at
bumagsak sa kanilang lebel, kung sinabi nila sakin ng harapan yun malamang ako
ay umalis, pagkat ang isang tao tulad ko ay may pinakaiingatan na propesyon,
kung seseryohin ko ang TWMSP sa plurk pwede ko silang idemanda dahil abogado ang aking ama, at nasa net pa ang ibang pang iinsulto nila, yun nga lang ang iba'y
anonymous. "

Mahirap ata magdemanda ng isang taong anonymous at hindi mo alam ang mga iba pang nararapat na impormasyon para makapagdemanda at ang mga ito'y hindi na kailangan pang pag-gugulan ng oras at pera sa legal na paraan. At para sa argumentong ang ugali ng isang tao sa internet ay ugali niya sa totoong buhay, may nagsabi kasi na iisa lang ang ugali niya sa net at sa totoong buhay;

"Ang persona mo ba sa magulang mo ay pareho sa persona mo sa kaibigan
mo?Ang persona mo ba sa gf/bf mo ay pareho sa kaibigan mo? Ang persona mo ba sa isang party ay pareho ba kung nasa trabaho? Ang persona mo sa internet ay persona mo rin sa totoong buhay?Ang naisusulat mo ba sa tingin mo ay pareho pa rin kung ito'y sinambit mo spontaneously?"

Ang gusto niyang sabihin, lahat ng tao'y pwede maging TWMSP, dahil malamang hindi mo itutugon sa magulang mo kung sinabi sa iyo na maganda ang imax ang "fuck imax" pero sa internet, at sa proteksyon ng inyong nickname, kahit ano pwede mong itugon sa suhestiyon na iyon lalo na kung hindi mo kilala ang nagkomento nun. Kung minura mo ang isang tao online, mamumumura mo ba siya kaagad sa totoong buhay?

"at ang kaya mo gawin mag-isa ay kaya rin mo ring gawin pag may kasama
ka?kaya nga adaptive ang tao dahil kaya natin magbago lalo na ang pag-uugali,
kaya wag mong sabihin na ang ugali ng isang tao internet ay pareho sa totoo, dahil hindi pwede mangyari yun dahil ang ugali o persona ay isang bagay na nagbabago ayon sa environment at pangangailangan"

Ang ugali o persona ng isang tao ay iisa, ngunit nagbabago. Maaaring maihantulad sa kasiyahan o kalungkutan, maaaring masaya ka ngayon, malungkot ka bukas, ngunit ang pagkatao mo ay nag-iisa at iyong-iyo lamang ngunit ang persona o pag-uugali ay pabago-bago. Maliban na lamang kung ikaw ay ipinanganak sa mundo ng internet at ang buong pagkatao mo ay napapaloob sa cyberspace.

at para tapusin ang kanyang flood na komento

"itong adhikain ko, sana'y makapagbago nga mga ugali sa internet,
panatilihinat respeto, dahil ito'y magdudulot ng kasiyahan na di na kailangan
ang insulto at panggagago"

at naghamon pa ito?

"At sa mga tao o grupo na ng insulto sa akin at propesyon ko, sasabihin ko
ngharapan ang sinabi ko sa inyo, at sabihin niyo sa kin ng harapan ang mga
insulto nio. At makaraan ng 10 taon, sabihin niyo ulit sa kin ang mga sinabi nio
ngharapan, dahil sabi niyo pareho lang kayo ng persona ng iyong net nickname
at totoong pangalan. alam nio address ko.puntahan nio ko hanapin nio ko
at patunayan nio na ang angas at bagsik nio ay lalabas kung magkaharap
tayo.goodluck"

iyan ang patunay nila na TMWSP rin ang user account na ito, pero paano nga ba ang mareresolba ang mga ganitong walang kwentang away sa internet? Maaaring sa pamamagitan ng pag-uusap ng personal.
"kung magsusulatan at magkokomentuhan tayo, walang pupuntahan ito.mag-usap tayo para magkaintindihan tayo at makilala kung sino ang ininsulto at
binastos nio, mga 10 + plurk accounts sabay-sabay na nambastos sakin"

At hindi kailan man magiging parehas ang laban, dahil alam ng mga ibang plurkers ang pangalan nito at pinagtitingnan lahat ng website na kaakibat sa user account na ito, at isa panapagtulungan itong user account na ito. At mukhang ititigil na ni machiavellian ang pag-plurk dahil sa abusong natanggap nito. Binura nito ang mga plurks kung saan inaaway siya ng mga ito, sapagkat walang importanteng matutunan ang tao rito. Sa katunayan dahil dito ay "hindi na fun" ang komento ng
ibang tao sa kanya sa kani-kanilang plurk accounts, ngunit nagtira siya ng mga plurks na may komentong alam niyo na, tingnan niyo yung komento nung May 10 6:15pm. pabasa na lang kung may oras kayo.

ATWMSP ay maaaring maging ikaw o ako, ang mahalaga rito ay panatilihin ang respeto sa bawat tao sa internet na parang siya'y tao rin sa totoong buhay. Maaaring ang istilo ng pagsusulat ay satirikal at nakakatawa, ngunit iba ang derechahang pagmumura at pang-iinsulto na ang gamit ay para makasakit at kontrahin ng palaban ang isang tao. Iba ang analitikal na komento o blog na maaaring tungkol sa sosyo-pulitikal na aspeto o kung ano man ngunit iba rin ang pangungutya ng walang bahid ng editoryal na sangkap.

Ngunit hindi ko maintindihan, kung bakit sila nasisiyahan sa pangungutya at pang-iinsulto na wala namang basehan, dahil una hindi nila kilala ang taong kanilang sinusugod. Pangalawa, basta basta na lamang silang magkokomento at sasali sa usapan at kukutyain kung anuman ang huli mong sinabi o komento. Pangatlo, hindi nila alam ang epekto ng kanilang pinaggagawa sa tao na parang "ok lang" o "masaya" o "fun" o "fad" ang flames. Halimbawa'y may isang Ph.D. o tapos ng L.l.b. ang isang may plurk account, ang isa sa mga unang papansinin ng mga ATWMSP ay ang mga ito lalo na kung kasama sa nickname mo ito. Sasabihan ka ng kung anu-ano na hindi ka kwalipikado, o bakit ka nakapasa eh mali-mali naman ang ingles o mayabang ka, tatanungin ka tungkol sa iba't-ibang bagay at kapag di mo nasagot, mumurahin ka at sasabihing basura ang pinag-aralan mo o maaaring siraan ang propesyon mo at kung anu-ano pang kabalastugan na sa totoong buhay ay hindi naman nasasabi sayo.

Ang isang propesyonal ay nababalahura na lang ng ganun kadali at kung ano na lamang ang nasa profile mo ay yung ang gagamiting arsenal na panira sa iyo at sabay-sabay pa ang mga ito. Kung tutuusin, nilalapastangan lang nila kung ano ang nakikita nila, ngunit ang totoo'y hindi nila alam, at wala silang alam kung ano ang sakripisyo at mga paghihirap na iyong dinanas upang makamtan ang propesyon mo. Kaya hindi ko inaabiso na magkaroon ng plurk account ang sino mang propesyonal dahil kung sinu-sino lamang ang bababoy sa iyong dignidad at ang respetong naipon sa propesyon at sa iyong na-serbisyuhan lalo na kung ang trabaho mo ay nasa linya ng pakikipagkapwa-tao ay tatapak-tapakan lang ng mga ATWMSP. Ngunit maaaring makatulong ang mga "social networking sites" kung marami kang "colleagues" na miyembro nito.

Kung ikaw ay maging biktima? Ang agresyon ay maaaring labanan sa pamamagitan ng isa pang agresyon o pag-sasawalang kibo. Nararapat lang na huwag na lamang patulan at umalis na sa gulo, sapagkat kung papatol ka...lulunurin ka lamang sa galit at asar at ikaw mismo'y magiging TWM sa internet. Habang ang kinutya na si machiavellian, ay pumatol sa mga insulto ng mga ito at ngayon ay pinalabas na "sissy" at promotor ng agresyon. Pinili niya na labanan ang agresyon gamit ang agresyon, at ito ang nangyari. Sa huli'y walang pupuntahan ang usapan na ito, at maaaring may mag-blog uli at sumagot. Maaari nga iyon ang mangyari sa dami ng "nag-flames" sa kanya, madali lang naman mag-blog at magsulat. At ang mga blog na ito' y maaaring panira sa dangal, propesyon at pribadong buhay ng tao. Wala naman husgado rito na maaaring magdesisyon kung sino ang nagkamali o sino ang papatawan ng parusa.

Marahil hindi si machiavellian ang una nilang nabiktima...maaaring marami pa lalo na ang mga batang hindi perpekto sa paggamit ng ingles sa blog o kung sa anuman. Ngunit dapat nilang tandaan na ang pag-blog ay isang karapatan at isang bagay na hindi kailangan ng editoryal na para bang me "editor" o "publisher" na kikilatis ng lengwahe mo. Hindi rin basehan ang ingles at lengwahe sa galing mo isang propesyon, maliban na lang kung ikaw ay propesor ng ingles o isang tao may trabaho sa larangan ng lengwahe.

Wala siya o akong binanggit na pangalan sa blog na ito, dahil hindi tulad ng iba, nirerespeto ko ang pribado nilang pagkatao ngunit may tanong ako, ang taong nagsabi ng duwag o medyo sablay ang pagkalalaki sa isang tao na hindi pa niya nakikita, hindi pa nakikilala, at ni minsan ay di nakausap ng personal, anong masasabi niyo rito? Ako na rin ang sasagot, ang isang tao nagsabi nun ay maaaring isang taong ipinalalabas na siya ay mas ganap na lalaki, mas matapang, at humuhusga ng isang taong hindi pa niya nakikilala o maaaring isang simpleng opinyon na siya ay mas magaling ngunit sino ako para husgahan sila? Kaya husgahan na lang? Hay, ang net nga naman.

Ang problema sa iba, nagkokoment...ng kung anu-ano, mapanira man, o mapanglait, basta makapagkoment lang at makahanap ng mali at makainsulto... nasaan ang respeto sa gawaing iyon?

Kung binastos ka? Rerespetuhin mo pa rin ba sila?

Salamat sa pagbabasa.

Ilang artikulo tungkol sa psychoanalysis ng online agression at ang mga epekto nito na pwede niyong basahin.

http://www.unh.edu/ccrc/pdf/jvq/CV75.pdf

http://psydok.sulb.uni-saarland.de/volltexte/2004/117/html/psycyber/disinhibit.html

http://www.psychoanalysis-and-therapy.com/human_nature/free-associations/holland.html

Ang mga Uri ng Fraternity

2009-01-28T05:42:00.000-08:00

Fraternity. Frat. Brotherhood. Sa mga news program, hindi na bago sa atin na may ibabalita na lang na may namatay dahil sa initiation o may bagong labas spy video ng mga nag-iinitiate. Ipapakita roon ang mga kulay talong na binti at braso, ang paddle na humahagupit sa puwet. Sumisigaw na mga blind-folded na neops. Pagkatapos ay iika-ika maglakad ang mga bagong salbang neophytes o fratmen. Iyong iba naman, hindi na nasilayan ang araw bilang miyembro ng frat na sinasalihan. Pero linawin natin ang sinasabing mga fraternity sa balita. Marami kasing uri ng fraternity. Mayroong tinatawag na community-based fraternities. Mayroong college fraternities. May university-based frats. Panghuli ay frat ng mga mason o ang freemasonry.

Yung mga community-based frats, usually (hindi ko nilalahat) pang masa ang dating ng mga frat na ito. Yung college fraternities, dapat ay nakaenrol ka sa isang kurso, kung baga prerequisite iyon para makasali, tulad na lang nga mga law fraternities, medical fraternities, engineering fraternities atbp. University frat naman, kahit anong kurso pwedeng sumali basta ikaw ay estudyante sa unibersidad na kinabibilangan ng frat na iyon.

Ano bang advantage ng may frat? Kung ilelevel mo sa college at university frats, ang pinaka-adbantahe ng isang fratman ay networking. Sa ganung level pa lang, marami ka ng makilala, iba't- ibang batches na pwede mong tungtungan paglabas mo ng kolehiyo. Lalo na yung mga frats na isang damukal na ang alumni at matatag ang asosasyon, maraming pwede maidulot sa iyo na mabuti ang pagsali sa ganun. Kung malasindikato ang frat mo, eh di tiba tiba ka. Isang training ground ang fraternity. Kung ang frat na sinalihan mo ay maraming activities tulad ng socio-civic events, medical missions, concerts at parties, mahahasa ka sa pag-oorganize at mas magiging masaya ang college life mo. Mayroong din naman academic advantage yan, tulad ng mga sample exams o reviewers na napag pasapasahan ng mga miyembro. Ang iba naka-catalog pa para naman maayos at lahat ng brods ay makagamit. May pagkakataon na mas maaga mong maiintindihan o mas maaga mong malalaman ang mga bagay-bagay sa acads, lalo na kung sasabihin o tuturuan ka ng brod mo, hindi ba? Hindi tulad ng mga walang frat, mas maraming interactions ang fratman sa mga upperclass or upper batches niya. Pwedeng magpaturo. Pwedeng magtanong. Pwedeng humingi ng tips. At hindi kumpleto ang pagiging fratboy mo kung walang frathouse, chicks at gimik, in the bag na rin yun pagsali mo.

Ang disadvantage, yung oras, kailangan marunong kang magbalanse dahil dagdag responsibilidad ang frat. Siyempre dahil na rin sa machismo attitude ng mga lalaki, laging me kaaway ang frat na sinalihan mo, kung baga rival frat niyo. Pero depende na rin yan kung anong frat ang sinalihan mo, kung anong unibersidad, at kurso. Kung medical frat ang sinalihan mo, madalang lang ang rumble doon. Lahat naman may risk di ba? Pero gumagawa ng paraan ang mga student body at ang unibersidad na rin mismo para tigilan ang mga walang kakwenta-kwentang ramble na yan na minsan nagsisimula dahil sa tinginan at babae. Halimbawa niyan ay ang Unibersidad ng Pilipinas.

Kung community-based frat ang sasalihan mo, wala akong masyadong alam sa sistema nila, pero bilang isang fratman ng isang college-based frat, nakikita ko na medyo magulo at primitibo ang frats na iyon pero hindi ko ito nilalahat. Dahil may mga community based frat na may maganda rin namang mga activities at may sense of responsibility. Ang problema dito, walang exclusiveness ang community based frats. Hindi tulad ng mga university at college frats na kinakailangan estudyante ka, pasado ang mga grades, at may ispesipikong kurso, basta malapit ka sa chapter ng community frat na ito, at pasok ang edad mo, ay pwede ka ng sumali. Ang silbi ng initiation ay para ipakita na hindi lahat ay pwedeng maging miyembro. Maaari na dapat ikaw ay isang law student, college student, medical student at mayroon pang screening process bago ang initiation. Hindi rin tulad ng community-based frats, ang mga frat ng kolehiyo at unibersidad ay may alumni association (na maaaring ang mga miyembro ay kilala sa kani-kanilang mga napiling careers), may source ng financial aid, at networking sa paglabas ng kolehiyo. Maaaring kailangan itayo ng community based frat na ito ang sarili para hindi magmukang "gang" at walang karangalan o kagalingan ang pagiging miyembro, at maaaring ang pribiliheyo lang ng pagsali sa community frat na ito ay ang machismo effect o pagsisiga sa kanto.

Ang mga mason o freemasonry ay isang samahan ng mga lalaki na professionals. Medyo malihim ang mga ito ngunit pinagmamayabang din nila ang kanilang mga socio-civic activities at ang mga sikat nilang miyembro. Balot ng lihim ang kanilang organisasyon at sinasabing ang kanilang tradisyon ay nagmula pa raw sa templars. Para sumali dito, ikaw mismo ang lalapit sa kanila, dapat rin ay nasusuportahan mo rin ang sarili mo sa pinansyal na aspeto at kailangan din na naniniwala ka sa Diyos. Kailangan aralin ang kanilang "craft" at magbigay ng oras sa pag-aaral nito. Para sa karagdagang impormasyon, i-research nio na lang sa net ang tungkol sa malihim at misteryosong frat na ito.

Sa huli, kailangan mo muna mag-isip at siguraduhin na ang sasalihan mo ay makakatulong sa iyo at hindi mo ikalulubog. Pagkakatiwala mo sa kanila ang buhay mo, dapat lang na tingnan mabuti at kilitasin ang frat na gusto mong salihan. Kailangan mo rin itanong sa sarili mo kung ano ang mabibigay mo sa frat na ito. Kung wala, huwag ka na sumali. Kung angas lang, huwag ka ng sumali. Sa bawat sandali, na ikaw ay magbalak sumali o kasali na, kailangang pahalagahan ang buhay, at ang brad mo ay brad mo pang habang buhay. Maaaring ngayon mo lang siya makikita ngunit taon at parehong tradisyon ang pinagdaanan ninyong dalawa, at dahil doon ay ibibigay mo ang kamay mo at gagawin ninyo ang handshake ng frat niyo.

TAO, TAE AT TAONG BULATE

2008-09-10T12:24:00.000-07:00

Makikita mo sa lisik ng mga mata ng tao

Ang bahid ng kahayupan ng kanyang kamao

Kung saan gumagapang ang modernong demonyo

Bagsik ng liyab ng impyerno ay nasa mundo

Ganid ang dugong dumadaloy sa ugat ng tao

Tao’y hindi isla ngunit hanggang lalamunan lang ito

Isusubo na lang ng langgam, hahablutin pa ito

Taong nakapuwesto, hindi ka ba ganito?

Simula pa nung tayo’y magkaulo

Kung umasta parang bulate sa katawan ng tao

Tama, ang tao’y bulate sa sarili niyang pagkatao

Bulateng nagtatau-tauhan sa madla ng mundo

Dapat bulate, karumaldumal kang tinatae

Idiretso sa banyo ilugmok sa inidoro

Kasama lahat ng buhay na marumi

Kaya ngayon ang tawag ko sa iyo ngayon ay taong tae

Taong tae taong tae na galing sa bulate

Ginawa mong lungga ng lagaw ang mga lalaki’t babae

Wala kang patawad pati sa batang inosente

Dapat sa ‘yo tae ay ginagarote

Kaya huwag magmalaki sa kapangyarihan mong angkin

O sa mga armas at puso mong itim

Balang araw ‘pag sumakit ang tiyan, itatae lang kita sa inidoro

At iuumpog ko ang bulate mong ulo sa apat na sulok ng mundo

Haring Sinungaling

2008-08-28T21:42:00.000-07:00

Naalala ko, hindi pala bilog ang mundo.
Sapagkat naumpog ako sa mga sulok nito
Ang ulo ko ngayo’y duguan
Umaagos ng mahinahon sa kasinungalingan
Kadiliman at kaulapan,dumadalaw sa bawat pagpikit
Tubig na toro, nakita ang kapang nakapatong sa aking muka
Lalamunin ng buhay at walang pakundangan.
Lalagutan ako ng hininga ni Haring kasinungalingan
Nilunod mo ako sa kasinungalingang iyong hinango sa totoo mong angkan
Kinuha mo ito sa sapang mababaw at isinulpak sa aking mata
Binulag mo ako o kay hapdi ng pakiramdam
Hindi ako makakita at makaaninag man lang
Dinadala mo ako sa yantok na may ahas
Ngunit kinakaladkad mo ako sa putik ng kamuhian
At ang bulkan sa aking dibdib
Ay umaapaw sa kasinungalingan ng mundo
Hindi ko maintindahan kung paano mo naaatim
Ang isang madayang pagpapahiwatig
Ng iyong mga saloobin
Ikaw hari ng kasinungalingan
Ang trono mo’y hindi mahagilap
At kung saan man ang lakbay
Patungo ka sa daan ng iyong kaharian
Hindi ko mahagilap sa baol ng iyong kaisipan
Ang sinasabi mong moral ng isang emperor na maluwalhati
Pagkat ika’y isang huwad na hari na maraming tinatago
At panlabas na anyo ang iyong laging hinihirang
Sa bawat pagharap sa iyong sinasakupan
Isang madayang magnanakaw ay di alinlangan
lumilipad ang kamalayan
puro bahid ng kagalakan
Haring araw ay nilingap
Paniniwala sa koda ng karma
Iyong sinasambit, hindi ko alam kung paano ka hahatulan
Ang langit ay misteryoso, hindi ko alam
Kung ang mga kabaita’y higit sa karumihan
Ng bibig at kamunduhan, dinawit aking masasabi
Hindi sila palilinlang
At kung saan hahantong malamang kung saan lang
Sana’y kasakiman tinago na lang sa sarili
Pagkat ang hari’y isang tao rin hindi makapangyarihan
At kung susundin lahat ng kagustuhan
Wala kang kaiba sa isang mapagmalabis na diktador
Na pinaalis sa upuan
Kailan ma’y hindi mo maaaninag ang sarili sa salamin
Sapagkat ang ulo mo’y may koronang itim
Na sumasaklob sa kordero ng kasinungalingan
At ni minsan hindi sinabi kung nahihirapan
Bagkus gusto pa at hindi maiiwanan
Ang sariling angkan
Walang oras na ibinigay na may kaluwalhatian
Lahat ay bukas na pagtatanong
O hari, ilabas ang iyong huwad na sandata
At sisirain ko ang simbolo ng iyong korona
Kung hindi ka man magising,
Ito’y dahil nilamon mo ng buhay ang pagibig