Hari ng Gusot

Sumakop uli ang ulirang hangin
Kasabay ang araw ng mga hangal
Umiikot ang panalangin

Kasama ang mga taong pantal

Ang tugatog ng panahon ko
Inalipusta at winasiwas ng dila mo
Nagbulag-bulagan at tumanga ako
Iniluwa ang kagandahan ng ina mo

Pag ako ang nasa mata mo
Nasasaniban kang parang gago
Ang mga walang hiya sa buhay mo
Ang binabalikbalikan mong bago

Kaya tinapon ko ang isang tanong na magalang
Sunog na ang balat sa baluktot ng dilang banal
Bakit mo nilugmok ang gagong tikbalang
At sabay angal sa kumakabit na kupal

Anya niya, matador ang traydor na ungas
Sino ba ang anak ng himagsikang butete
Kung saan ang puno at bunga na patas
Doon kukubli ang natuturete

Hanggang hari ang ulupong
Lalamunin ang masirkong estupidong tunog
Mabagal ang mundo, usad-pagong
Ikaw ang anghel sa mundong sabog

Lahat ng muta ginamit na sangga
Natagpuan at inipon ng baboy ramo
Hinasa at tumulis, pinangsaksak sa panga
Ikakamatay ng sino mang tao sa labas

Ang sumasaksak may alipunga sa utak
Malawak ito, ngunit lublob sa tostadong baho
Ang tunay na siraulo bawat mali pumapatak
At ang katotohanan ang lulunod at maglalaho

Walang masambit dahil barado ang tubo
Kaya ang tubo hinampas sa alon
Nagwawalis at umiiwas sa bira ng bobo
At lumaya ako sa talampas na may talon

Lumikha ng linlang ay hindi magpapagago
Ang gago, lumilikha para makagago
Ang nagpapagago ay gago
At kung alam niyang siya ay ginagago

Siya ay Barako na alam ang totoong ilaw
Tumatawa sa kahilawan ng kagurangan
Nasisinagan ng totoong araw hindi balahaw
Magpakasaya ka sa pekeng kulungan

Sasanib sa isang bulag na amuyong ni satanas
Gagamitin ang sumpang lulupig sa bungangang ahas
Papasabugin ang madayang bulateng utak, ako’y aalpas
Sa kasinungalingang hatid, balikan ang tamang landas