Wednesday, September 10, 2008

TAO, TAE AT TAONG BULATE


Makikita mo sa lisik ng mga mata ng tao

Ang bahid ng kahayupan ng kanyang kamao

Kung saan gumagapang ang modernong demonyo

Bagsik ng liyab ng impyerno ay nasa mundo



Ganid ang dugong dumadaloy sa ugat ng tao

Tao’y hindi isla ngunit hanggang lalamunan lang ito

Isusubo na lang ng langgam, hahablutin pa ito

Taong nakapuwesto, hindi ka ba ganito?



Simula pa nung tayo’y magkaulo

Kung umasta parang bulate sa katawan ng tao

Tama, ang tao’y bulate sa sarili niyang pagkatao

Bulateng nagtatau-tauhan sa madla ng mundo



Dapat bulate, karumaldumal kang tinatae

Idiretso sa banyo ilugmok sa inidoro

Kasama lahat ng buhay na marumi

Kaya ngayon ang tawag ko sa iyo ngayon ay taong tae



Taong tae taong tae na galing sa bulate

Ginawa mong lungga ng lagaw ang mga lalaki’t babae

Wala kang patawad pati sa batang inosente

Dapat sa ‘yo tae ay ginagarote



Kaya huwag magmalaki sa kapangyarihan mong angkin

O sa mga armas at puso mong itim

Balang araw ‘pag sumakit ang tiyan, itatae lang kita sa inidoro

At iuumpog ko ang bulate mong ulo sa apat na sulok ng mundo

No comments: