Skip to main content

Ang Mga Tao sa Layb (part 2)


(basahin muna ang part 1)


Inalis ko ang upuan sa pagkakabit nito sa mesa. Pinili ko ang pang-isahang mesa ngunit konektado sa lima pang mesa sa tabi nito. Ang mesa na may tatlong harang para sa gagamit. Isa sa kaliwa, isa sa kanan at isa sa harapan. Ginawa ito para hindi masayang ang oras sa pakikipagtinginan sa taong nasa harapan.

Kinabig ko pa ang upuan. Naglabas ang sahig ng isang iyak na para bang kinahig ng matalas na paa ng upuan ang tiyan nito. Tumingin ako sa paligid. Walang tumingin maliban sa babaing nakaupo sa gitna na nangongolekta ng ID para sa mga taong nananabik na pumapasok sa espesyal na seksyon ng silid-aklatan.

Baka ilusyon lang ang mga ibang tao at sa totoo’y kami lamang dalawa ang tao sa layb.

“Kalokohan.”

Umupo na ako. Nilapag ko ang dalang libro at bag, pati na rin ang pabigat sa aking dibdib, bumuntong-hinga...mabigat pa rin.

Binuksan ko ang papel na nakabalunbon sa isang matigas papel na may plastic na ‘di hamak na mas malaki sa isang normal na kwaderno. Dinampi ko ng marahan ang mga pahina, naramdaman ko ang mga maliliit na aligasgas ng mga letra at salita na masusing nakaimprenta rito. Tiningnan, binasa, sinipat ang mga letra, salita at pangungusap. Nilagay ko ang dalawang hintuturo sa gilid ng aking noo upang sumuot at maitatak ang aking mga binabasa sa aking utak. Pumikit pa ko upang umikot-ikot sa aking ulo ang mga tinatandaan. Sumasabay na rin ang mga labi ko na para bang bumabanggit ng orasyon o kulam para sa isang kaaway.

Nang bigla kong maisipan na gumawi ng tingin sa katabi kong mesa sa kaliwa. May nakita akong libro na para bang naiwan o iniwan ng may-ari .

Kinuha ko ang libro...may mahiwagang halimuyak na biglang nahinga ko. Ako ay napangiti...babae ang may-ari ng librong ito.

Labels:

Comments

John Marvin Tan said…
wow, you are a great writer, binasa ko xa ang ganda nung iba, pwedeng pampublish, BTW, i already followed you d2 sa blog mo, would you mind if you follow me back ? salamat sobra... thenewworld31.blogspot.com
May 1, 2010 at 3:11 AM
Post a Comment

Popular posts from this blog

A Lifetime's Worth of Education (from a Filipino Thomasian Medical Student)

...because even if you have attained the highest level or position in the medical field, you are always a student of medicine. I wrote this blog on March 10, 2006 in my yahoo 360 account as an attempt to blog about my medical life (which I failed to do). This was written days before I became a 4th year student, a medical clerk, or in the medical lingo, "the lowest life form in the hospital"... Ever since I entered medical school, my whole life turned up side down. It was like I’m adrift into the whirling pool of uncertainties. I counted every moment, every second, living it day by day. They said it would only take a short time to finish medicine, the hell with it (4 years of pre-med, 4 years of med proper, 1 year of internship, 3-5 years of residency and 1-2 years of fellowship). Partially it was true, toxicities make time fly in lightspeed. I am a 3rd year medical student at UST Faculty of Medicine and Surgery and an incoming clerk (duty starts at april 15). Whenever I remin...
7 comments
Read more

Room

When  we were surrounded by chairs and whiteboards Books afloat and skulls on the table Light escaping from the other room Sunrays piercing thru the blinds You were looking at me the way you are looking at him Right now.
Post a Comment
Read more

What is the difference between Tagalog and Filipino?

Tagalog used to be the National Language of the Philippines. Its existence can be traced back from the pre-Spanish Era. Tagalog is an olden language . Rajah Sulaiman was the Datu of the Tagalog Kingdom before it was forcefully taken by the Spaniards in the 15th century. The Tagalog people are the people who lived near the Ilog Pasig, hence, the term " Tagalog ", which is a contracted word of " taga-Ilog ". The Tagalog alphabet is also known as the " abakada " which is comprised of the following letters: A B K D E G H I L M N NG S T U W Y Pronounced as: A BA KA DA EH GA HA I LA MA NA NGA PA RA SA TA U WA YA The Congress changed the National Language to Filipino in order to unify our divided native tongues, because aside from the Tagalog Language, the Philippines also has other languages/dialects such as Cebuano, Ilonggo, Ilocano, Bicolano, Kapampangan etc. Although the Filipino Language is mostly based on Tagalog, it offers "direct adaptation"...
3 comments
Read more