ANAPILAKSIS

kusang mababalisa ang mga kalbong puro lisa taimtim na mata ng pusa bibigti ng kusa pilit na maiipit sampayan at sipit makukulit na pinipilit ang kandilang kapit yakap ang unan sakit ng kalamnan padyak ng sagwan putik ng sinapupunan andito't sumasanla tila pinupunla bayani ng madla nawala parang bula

Nakatingin sa blackboard pretending not to be bored. Nakikinig sa teacher, ayaw mabato ng eraser. Sa gilid ng mata maykung anong linta, una'y di inalintana. Ba't ko papansinin? Ba't ko aasamin? Ba't ko pag-aaksayahan ng panahon? This lecture is more important come on. Ngunit mapusok ang sinumang nasa sulok. Lintik kung makatitig, bagsik sa kilig. Gumawi sa may kaliwa, doon sa bintana Anak ng palaka, ang long time crush ko mukang may tama Sa akin Seryoso di ako mahangin Itapon mo man sa bangin. Nakatingin siya sa akin. Yes panahon ko na. Sa wakas ako'y napuna. Gagawa ako ng tula para sa kanya. Namalik-mata, parang may kaba. Baka di ako ang asinta. Tumingin sa kanan at sa kaliwa. Baka sa labas, wala namang ibang bakas ng kalalakihan o ng ibang kausap, tumingin ng pabalik like "what's up?" Nagtitigan kami ng walang imi, parang tinginang romeo and juliet ang sumasapi Ilang segundo rin tumigil ang oras. Ang paligid animo'y nanigas Titig niya kanyang ina...

Ang isip pumapatak sa kalituhan Bawa't segundo'y hinihintay Nais palayain ang sarili ng marahan Bumalik sa nakaraang tunay Blanko ang naturang pag-iisip Umiiwas sa mundong kinagisnan Walang adhikain kundi sumilip Lustayin ang oras ng walang malay Sirain ang oras sa pag-idlip Hanggang ngalay ay sumapit Lakad sa kalye muka'y takip Kalam ng sikmura'y lumalapit

hinahabol hinhabol ng hinga sumisikip sumisikip ang dibdib lumulubog lumulubog sa tubig Sa kailaliman kailaiman ng mundo walang matapakan walang mahawakan hindi na kayang isalba pagkat nagugunaw ... nagugunaw na ang mundo nadadapa nadadapa sa putik umaagos umaagos ang dugo lumilipad lumilipad sa ulan nasisindak nasisindak sa iyo...

Isang pangarap na animo’y isang matayog na bituin Kumikislap na mag-isa sa isang tanawing may isang libong araw Kagustuhan ko mang tumitig at maabot ang langit Hindi ko maaaninag at animo’y nabubulag Naluluha at natutunaw sa pagpipilit na lumaya Sa kaputikang dala ng aking lahi Gusto kong alpasan ang mga karayom na nakaukit sa aking katawan Kalagan ang mga kadenang nagpapahirap sa bawat yapak Tanggalin ang koronang nagpapayuko sa bawat pagtingin Ang kapang sumasapaw sa lahat ng aking galaw Palayain ang sarili sa kawalan Tumakbo sa daang walang hangganan Akyatin ang matarik na talampas At sa pinakahuling sandali ng aking pagtalon sa bituin Ito pala’y lubog sa karagatan na pula Kumukulo, umuusok at walang hanggan Ako’y nalulunod sa sariling kanaisan Pinapatay ang katawan At sa sandali ng pagsagap ng hininga Isang kaparasuhang tangan Hindi alam ang gagawin Languyin na lamang Baka may lupa sa walang hanggan Ngunit sa bawat pagsagwan ng aking katawan Tila may balyenang dala sa likod Ang bal...

Hindi makaalpas sa sariling piitan Animo’y isang sawa sa katawan Ngunit kung lalapitan Ay isang dagok sa kaibuturan Hindi na lalaya sa mga pangarap Nahulma sa gitna ng kabataan at katarantaduhan Sumusuot sa bawat dilim ng pag aari Ang sawang gahaman Naghuhukay ng sariling lamay Sa bagal ng galaw ng buhay Masisira ang mga lahi Titigil at ikakamuhi Iniisip sa kawalan Ang mga pantasyang lumulutang Napapapikit sa saya Pagkamulat ay masagwa Kailan maaatim ang kaginhawaan Alam ko rin ang sagot sa katanungan Maaaring bukas masimulan Ang pagtigil sa sariling kalamnan

di ako papayag sa pambabastos sa ating konstitusyon ng mga naghahari-hariang sawa sa pulitika di ako papayag sa pagdumi sa ating bastiyon ng kalayaan, karapatan at simbolo ng ating kultura huwag tratuhin ang masa bilang indiyo ng mga kastila huwag asamin ang kapangyarihan na ibinigay ng bayan huwag gawing bulag ang mga matang tuon sa bandila huwag maging balakid sa pagsulong ng kapayapaan bakit kayo gahaman sa pusisyon, korupsyon at pera hindi niyo ba nakikita ang kalagayan ng Pilipinas at kanyang masa hindi niyo ba nasisilayan ang bagsak nating statura bakit hindi na lang ilagak ang oras sa kabutihan ng bansa hindi ngayon ang panahon para sa con-ass ngayon ang panahon para sa pag-aaklas ng malayang pagsusulat sa mga hinaras mahalin ang kulay ng bandila ng Pilipinas